'Terugblik-special': Uitvaart Juliana | De Oranjes

maandag 30 maart 2009

'Terugblik-special': Uitvaart Juliana

Vandaag is het  5 jaar geleden dat Juliana werd bijgezet in de Nieuwe Kerk in Delft. Daarom een uitgebreide terugblik..


Koningin Beatrix arriveerde om 9.00 uur samen met prins Carlos, aan de achterzijde van paleis Noordeinde. De koningin vertrok met haar zussen vanaf het paleis naar het Instituut Defensie Leergangen in Rijswijk. De prinsessen Margriet, Irene, Christina en Bernardo Guillermo, oudste zoon van Prinses Christina, kwamen om 9.10 uur aan op het paleis. Prins Maurits arriveert samen met zijn neef prins Willem Alexander om 9.20 uur. Om 9.40 uur wordt de lijkkoets voorgereden en de kist met het stoffelijk overschot van prinses Juliana wordt de lijkkoets ingedragen. In de vervolgkoets nemen de 4 oudste kleinkinderen van de prinses plaats : de prinsen Willem-Alexander, Carlos, Maurits en de heer Bernardo Guillermo.


Om 9.45 uur vertrok de lijkstoet uit Den Haag naar het Instituut Katholieke Leergangen te Rijswijk. De lijkkoets volgde de volgende route: Heulstraat - Lange Voorhout – Kneuterdijk – Buitenhof – Spui – Rijswijkseweg – Haagweg – dan komen ze Rijswijk binnen – Laan van Hoornwijck – Singel –Poortweg (Instituut Katholieke Leergangen) Om 11.12 uur vertrok de Koningin met haar 3 zussen per auto naar Rijswijk, waar zij om 11.30 uur aankwamen; prins Bernhard en mr. Pieter van Vollenhoven gaan rechtstreeks vanaf Soestdijk naar Delft. Zij vertrekken om 11.40 uur en komen aan in Delft om 12.07 uur.


Rond 10.30 uur komen de buitenlandse gasten aan op vliegbasis Valkenburg zoals o.a. Het Zweeds Koninklijk Paar, Koning Juan Carlos van Spanje, Koningin Noor van Jordanië. Bij de vliegbasis is het verzamelen en alle gasten gaan per bus om 11.00 uur naar het stadhuis van Delft, waar ze worden verwelkomd door prins Johan Friso. De prins en zijn verloofde arriveerde rond 10.50 in het stadhuis te Delft. Koning Albert en Koningin Paola van België arriveren rechtstreeks bij de kerk en gaan na afloop van de dienst meteen terug naar België, omdat ze de Finse President op staatsbezoek hebben.


De rouwstoet kwam aan in Rijswijk bij het Instituut Katholieke Leergangen om 11.22 uur, Om 11.35 uur vertrekt de uitgebreide rouwkoets met in de 1e koets Koningin Beatrix met haar 4 zussen en in de 2e koets de 4 oudste kleinkinderen. Route van Rijswijk (Instituut Katholieke Leergangen) naar Delft: Poortweg - dan rijden ze Delft binnen – Noordeinde – Oude Delft – Nieuwstraat – nieuwe Kerk.


Fotolink: Rouwstoet - Richting Nieuwe kerk..


Om 11.15 vertrekken de overige leden van de Koninklijke Familie per Koninklijke bus vanaf Noordeinde naar Delft, waar zij om 11.40 uur aankomen in het stadhuis. De Nederlandse autoriteiten gaan 11.55 uur te voet over de Markt naar de Nieuwe Kerk. Om 12.00 uur gaan de leden van buitenlandse vorstenhuizen en de leden van de Koninklijke Familie die niet deelnemen aan de rouwstoet van het Stadhuis te voet naar de Nieuwe Kerk. De overige genodigden arriveren tussen 10.30 en 12.00 uur bij de Nieuwe Kerk. De Rouwstoet komt aan om 12.25 uur bij de Nieuwe Kerk.


Fotolink: Prinses Máxima


In de kerk beginnen ze om 12.30 uur met een inleidend orgelspel, als de 4 dochters met Prins Bernhard de kerk binnen lopen. Om 12.32 uur dragen 8 grenadiers de kist met afgemeten passen en onder de tonen van “A toi la gloire“ (U zij de glorie) het Oranjelied bij uitstek de kerk binnen.


Fotolink: Vele bloemen in de kerk - Buitenlandse Koninklijke aanwezigen


De Uitvaartdienst wordt voorgegaan door ds. W. Hudig –Semeijns de Vries van Doesburgh. Dominee Hudig is oncologisch therapeut bij het Helen Dowling Instituut in Utrecht en Vruchtenburg in Rotterdam. Zij was gedurende een aantal jaren op theologisch en spiritueel gebied gesprekspartner van Prinses Juliana. Ouderling van dienst is L. Boersma, ouderlingkerkvoogd van de Nieuwe Kerk. De muziek wordt verzorgd door het Residentie Bach Orkest en het Residentie Bach Koor, de Resurrection Singers, organist Bas de Vroome, en dirigent Jos Vermunt.


Uitvaart_1


Votum en groet: Wij wijden deze dienst aan God, de grond van ons bestaan, uit Wie door Wie en tot Wie alle dingen zijn, uit Wie, door Wie en tot Wie ook Prinses Juliana mocht leven. Genade zij U en vrede van God onze Vader door Jezus Christus. Amen.


Begroeting: Wij zijn hier om afscheid te nemen van Prinses Juliana. Wij denken daarbij in het bijzonder aan diegenen, die hun vrouw, moeder, grootmoeder en overgrootmoeder verloren. Maar naast het verdriet om een dierbaar mens overheerst de dankbaarheid voor een lang en zinvol leven. Prinses Juliana zelf was ervan overtuigd dat sterven geen ondergang is in grauwe vergetelheid of droeve duisternis, maar een overgang naar Licht en geborgenheid in Gods Liefde. Daarom koos zij een wit accent als kleurzetting voor deze dag en zongen wij als eerste lied à Toi la Gloire: U zij de glorie. Het was haar wens om met dit blijde opstandingslied de toonzetting te geven voor deze dienst en u zult ook in de andere door haar uitgezochte muziek deze lichte toon herkennen. Een grote wens van haar was, dat haar dochter Christina zou zingen en het is heel fijn dat zij bereid is om dit te doen op dit voor haar zo emotionele moment. Prinses Christina zocht het lied uit “Its a gift to be simple”: het is een gave om eenvoudig, gewoon, te zijn.


Uitvaart_2


Solozang en orkest
Openingsgebed: God, laat het stil worden in ons. Zo stil, dat wij onze eigen adem kunnen horen, zo stil, dat wij onze eigen hartslag kunnen voelen. Help ons om het imposante gebeuren om ons heen los te laten, en ons te concentreren op haar om wie het werkelijk gaat. Laat ons met onze gedachten zijn bij Prinses Juliana: wie zij was en wat zij voor ieder van ons betekende. Laat ons bewust zijn van haar kwaliteiten, haar karakter, haar eigenaardigheden, de bijzondere mens die zij was. Help ons om hier en nu met respect en warme aandacht aan haar te denken, die zo’n groot deel van haar leven gegeven heeft voor haar land, haar volk. Aan haar, die in alle oprechtheid probeerde om haar taak te volbrengen en U daarmee te dienen. Gij die de bron zijt van alle liefde, laat liefde stromen in ons hart, zo dat wij een kring van warmte en aandacht kunnen zijn om haar heen. Amen


Koor en orkest: Kyrie Eleison uit mis in d-majeur, van Antonin Dvorak Schriftlezing: uit Johannes 14: 1, 2 en 27, 28 Lied: Gezang 293: Wat de toekomst brengen moge; couplet 1, 2 en 4 Overdenking: Niet prijzen, niet loven, stond bovenaan het lijstje aanwijzingen dat Prinses Juliana voor deze dienst gaf. En voor de zekerheid onderaan: géén loftuitingen. De meeste mensen willen niet gewoon zijn, ze willen graag bijzonder gevonden worden. Bij Prinses Juliana was dat anders: iedereen vond haar bijzonder, maar zij wilde graag gewoon zijn. En dit stamt al uit haar vroege jeugd:


Zij vertelde dat ze als klein meisje in een speciaal schoolklasje zat op Huis ten Bosch. Iedere ochtend reed zij er alleen in een koets heen, onder begeleiding van een hofdame. De andere drie meisjes kwamen samen naar de les toe; Prinses Juliana zag ze gezellig kwebbelen en lachen. En zo gingen ze ook weer weg: het prinsesje alleen en de andere meisjes samen. Maar één dag stond de hofdame te praten met een moeder en lette even niet op. De meisjes in de andere koets gebaarden naar kleine Juliana of ze er ook bij kwam, dus stapte zij snel uit haar koets en klom bij de anderen naar binnen. Het was héérlijk vertelde ze: de koetsier maakte een rondje op het plein en ze maakten grapjes en lachten. Ze genoot.


Maar zodra de hofdame het in de gaten kreeg, werd ze uit de koets gehaald. Dit mocht absoluut niet van haar moeder! Toen Prinses Juliana dit verhaal 80 jaar later vertelde, kon zij er nog steeds boos over worden. ,,En ik wist zeker dat het wél mocht van mijn moeder'', zei ze, ,,die vond het fijn als ik plezier had.'' Natuurlijk kunnen wij alle begrip hebben voor de geschrokken hofdame. Zíj moest dit kostbare kind beschermen en bewaken. Maar de beleving van het prinsesje was: ik mag nooit gewoon meespelen met de anderen. Die beleving droeg zij haar leven lang met zich mee. Prinses Juliana was bijzonder, als enig kind en troonopvolger. En dat bracht een bepaalde eenzaamheid met zich mee. Zij heeft hier verdriet van gehad, zoals iedereen die alleen is. Maar in die eenzaamheid heeft zij een eigen kracht ontwikkeld, een eigen waardigheid, een eigen visie, een eigen waarachtigheid.


Koningin zijn was voor haar een zware, maar heilige opdracht, waaraan zij moest gehoorzamen, ,,obediëren'' zullen wij straks zingen. Daardoor heeft zij geen gewone moeder kunnen zijn, hoe veel haar dochters ook voor haar betekenden. Dat is voor haar en haar gezin niet gemakkelijk geweest. Prinses Juliana zette zich voor honderd procent in voor haar taak. Ze bereidde zich goed voor op gesprekken en kon puntige, onverwachte, ter zake doende vragen stellen. Zo vormde ze haar eigen mening. Maar zij kon zich nauwelijks voorstellen dat anderen anders dachten. En het was moeilijk om een overtuiging uít haar hoofd te praten.


Achter haar verlangen om gewoon te zijn leefde een oprechte, bescheiden eenvoud: ,,the gift to be simple'', zoals haar dochter Christina zong. Ze kon intens genieten van picknicken met de kinderen of kastanjes zoeken om te poffen, foto's maken van de lentebloemen met haar ,,kiektoestel''. Samen spelletjes doen, zoals scrabbelen, vond zij oer-gezellig, vooral als zij won. Haar grootste hobby was toneelspelen. Je kunt je voorstellen dat iemand die altijd een bepaalde rol moest spelen, het heerlijk vond om een rol te spelen die zij zelf uit kon zoeken. En daarin kon zij de humor leggen, waarvan zij zoveel bezat, zeker samen met haar schoonzoon, Pieter. Soms kon Prinses Juliana ook wat overdrijven in haar zucht naar eenvoud, zeker naar onze moderne maatstaven. Bijvoorbeeld toen ze toastjes met zalm voor haar verjaardag te luxe vond. Gewoon willen zijn betekende een sterke afkeer van hofetiquette en opgelegde vormen en regels, formaliteit. Maar Prinses Juliana hield ook niet van opdringerige informaliteit. Ze schreef: ,,Ik was geneigd het goede in mijn medemens te veronderstellen, maar ik was níet zo dom dat ik ze niet vaak doorzag.''


Wat Prinses Juliana vooral bijzonder maakte, was haar warme hart. De mensen herinneren haar niet zozeer als de koningin op staatsieportretten in openbare gebouwen. Het beeld, dat de diepste indruk maakte, was hoe zij met verwaaide haren onder een fladderend sjaaltje op kaplaarzen in de Zeeuwse klei stond tijdens de Watersnoodramp in 1953. Op haar gezicht stond te lezen hoe intens zij meeleefde en hoe machteloos zij zich voelde. En daarin was zij altijd misschien het meest koninklijk in de diepste zin van het woord: werkelijk betrokken bij haar volk in tijden van nood en verdriet.


Prinses Juliana was een gelovige vrouw met een heel eigen spirituele overtuiging. Deze werd niet bepaald door kerkelijke dogma's of wetten. Vrijheid van godsdienst, verdraagzaamheid waren voor haar vanzelfsprekend. Van haar moeder kreeg ze een stevige christelijke opvoeding en haar vader bracht haar in contact met oosterse, mystieke wijsheid. Ze had een open geest en sprak met groot enthousiasme over haar ontmoeting met de joodse wijsgeer Martin Buber én zij was geïnteresseerd in het Islamitisch Soefisme. Door haar dochters kwam zij in aanraking met moderne spirituele stromingen en ontwikkelde zij zich verder. Zij was ook trouw kerkgangster, maar zij ging het liefst naar verschillende kerkgenootschappen. De bijbelspreuk ,,onderzoekt alles en behoudt het goede'' past uitstekend bij haar. Zij bleef niet zitten in één heilig huisje, maar ging graag op ontdekkingstocht. Zij was ervan overtuigd dat vele wegen leiden naar die ene God. Of, zoals Jezus sprak: ,,het huis van mijn Vader heeft vele woningen''. Toen zij bij het oecumenisch huwelijk van haar kleinzoon ter communie ging was dit niet een gril van een excentrieke oude dame. Communie betekent letterlijk gemeenschap. En gemeenschap tussen mensen van verschillende kerkgenootschappen was haar liefste wens.


De kernpunten van haar geloof waren sociaal, praktisch bezig zijn, en vertrouwen in God. Of, zoals zij zei: ,,het moet hier op de afscheidsdienst over vrede gaan. Vrede tussen mensen, rassen en volken. En dat mensen niet bang moeten zijn voor de dood.'' Vrede. Prinses Juliana heeft het verschrikkelijk gevonden om haar land te moeten verlaten, toen dit in oorlog was. Vanuit Canada heeft zij intens meegeleefd en de gebeurtenissen nauwlettend gevolgd. Na de oorlog heeft zij het als haar belangrijkste taak gezien om waar zij kon aan vrede te werken. Zij heeft dat in vele kerstboodschappen overgebracht. ,,Voor een ieder is het het grootst denkbare voorrecht te mogen medewerken voor vrede op aarde en voor het welzijn der mensen'', sprak zij. En steeds benadrukte zij, dat wij hier allemaal aan moeten meewerken. ,,Wij zijn allen mede-verantwoordelijk.'' De bewapeningswedloop tijdens de Koude Oorlog verontrustte haar zeer.


Ook besefte zij heel goed, dat voor een echte wereldvrede de kloof tussen rijke en arme landen moet worden gedicht en de mensenrechten gerespecteerd.'' Zij was in haar tijd modern in haar opvattingen. Uiteindelijk zou haar inzet voor wereldvrede haar grootste politieke strijd worden, een strijd die zij durfde aan te gaan: ,,Vrede is geen asiel voor gemakzuchtigen. Vrede is de allerhoogste strijd'', sprak zij. Maar deze strijd heeft haar ook veel teleurstellingen gebracht.


In de bijbeltekst die wij lazen zegt Jezus: ,,Vrede laat ik u na, mijn vrede geef ik u''. Het is van belang om te weten dat in de tijd van Jezus het woord 'vrede' verschillende aspecten heeft. Allereerst betekende het 'geen oorlog'. Jezus stierf liever zelf dan dat anderen door hem in een gewapende strijd omkwamen. Vrede betekent ook een toestand van heil, heel zijn, wel-zijn. De Griekse godin van de vrede: Eirene - Wij zeggen Irene - werd afgebeeld met een hoorn des overvloeds in haar hand: zij gaf welvaart, gezondheid, geluk. En wanneer een jood sjalom zegt, of een Arabier salaam, dan zeggen ze weliswaar letterlijk vrede zij met u, maar bedoelen dan ook alle goeds, heel aards: een goede oogst, vriendschap, alle vreugde, die het leven bieden kan. Ware vrede in de betekenis van welvaart voor allen, kon er alleen zijn als er sociale gerechtigheid was: minder verschil tussen arm en rijk, een eerlijk rechtsstelsel en zorg voor je naaste. Maar het is duidelijk dat deze ideale toestand van vrede, welvaart en gerechtigheid er niet was in de tijd van Jezus. Het land was bezet en werd uitgebuit, er heerste armoede en onrecht. Daarom projecteerden veel mensen de vrede naar een verre, ideale toekomst: de messiaanse tijd. Of naar een andere wereld: in de hemel zal vrede zijn.


Maar als je de tekst goed en in zijn verband leest, is het onwaarschijnlijk dat Jezus zijn leerlingen hier een verre, gelukzalige toekomst of een bovenaardse, hemelse vrede toewenst. ,,Vrede laat ik u na, mijn vrede geef ik u.'' Jezus spreekt deze woorden, wanneer Hij voor het allerlaatst met zijn leerlingen samen is. Hij waarschuwt hen, dat hij verraden zal worden, gevangen genomen en ter dood gebracht. Wij weten dit in deze lijdenstijd weer heel goed te herdenken, hoe erg dit was. In angst en totale verwarring zitten zijn leerlingen bij elkaar. En juist dan zegt Jezus: mijn vrede geef ik u. Wat kan hij daarmee bedoelen? Het lijkt alsof Jezus er vrede mee heeft dat hij zal sterven. De opdracht van zijn leven is bijna voltooid en hij zal heengaan in verbondenheid met God, de zin van zijn bestaan. ,,Het is volbracht'' waren zijn laatste woorden volgens het evangelie van Johannes. De rechtvaardige wereldvrede is nog niet bereikt, maar de vrede van geworteld zijn in God, staan voor de goede zaak en daar je leven voor willen geven, die vrede, laat hij zijn leerlingen na. Die geeft hun de kracht om in zijn spoor verder te gaan. Ook als Jezus sterft, werkt deze vrede door. En ik hoop zo dat u begrijpt dat het niet gaat om mooie woorden. Voor Jezus was God geen vage theorie. God geschiedde, in Jezus' leven. Licht, liefde en vrede werden werkelijkheid. En ik hoop dat dit ook voor ons geen vage termen blijven, maar dat God moge gebeuren, geschieden, ook in ons leven, wanneer mensen licht brengen, vrede en liefde vormgeven in onze wereld.


Prinses Juliana hoopte op vrede. In twee van haar kersttoespraken zei zij: ,,Als men aan iets goeds werkt, zal er altijd iets goeds uit voortkomen, ook al is het resultaat soms anders dan was verwacht.'' Dit optimistisch vertrouwen stelde haar in staat om tegenslagen te aanvaarden. ,,Wees niet verontrust en bevreesd'', zegt Jezus tegen zijn ontredderde leerlingen. Zijn vrede zal hen dragen door de vele beproevingen die hun te wachten staan, en ook de ultieme beproeving, de dood, hoeven zij niet te vrezen. Zíj zullen een woning vinden bij God, en zullen terugkeren tot hun Vader, uit Wie, door Wie en tot Wie alle dingen zijn. ,,Je ne crains rien'' (ik vrees niets) zongen we. ,,Mensen hoeven niet bang te zijn'', zei Prinses Juliana dikwijls. Zij was ervan overtuigd: Er is geen einde aan het laatste einde, alleen een eeuwig nieuw begin.


Prinses Juliana heeft geen eenvoudig leven gehad. Zij schreef: Veel van mijn verdriet in mijn leven is onbekend en mag dat ook blijven. Het was een mooi, een vol, een waardevol en intens leven. En zij is in vrede gestorven. In de nabijheid van haar man, van wie zij zoveel hield. Omringd door haar kinderen en kleinkinderen, die de grootste vreugde van haar leven waren, zoals zij zelf schreef. Moge haar krachtige, optimistische vertrouwen een voorbeeld zijn voor ons allen. En moge deze door haar volk zogeliefde en op handen gedragen koningin rusten in Gods vrede. Amen.


Koorzang a capella door Resurrection Singers: Wi tata (Surinaams Onze Vader), van John Nelom Inleiding tot Zegen: Voor wij het lichaam van Prinses Juliana toevertrouwen aan de schoot van de aarde, de schoot van deze kerk, nemen wij afscheid van haar. En wanneer wij afscheid van iemand nemen, dan zeggen wij: vaarwel. In de kerk doen we dat in de naam van God en noemen wij dat een zegen uitspreken, in het latijn ‘bene dicere’, hetgeen letterlijk betekent: het goede toezeggen. Deze zegen wordt uitgesproken in de vorm van de bijbelse, priesterlijke zegen. En u wil ik vragen om met deze zegen in te stemmen door direct erna het opgegeven lied te zingen. Maar ik wil u vooral vragen om in uw hart uw eigen zegenwens voor haar te formuleren, bewust te worden wat ieder van u voor goeds aan haar toewenst. Zo zullen de oude, bijbelse woorden gevuld worden door de kracht van uw intentie, gedragen door de liefde van haar familie en van haar volk. Ik wil u vragen om hiertoe op te staan.


Het lichaam van Prinses Juliana vertrouwen wij toe aan de aarde. Haar geest vertrouwen wij toe aan God, die deze ook gegeven heef.t


Zegenbede: De Eeuwige zegene U en behoede U De Eeuwige doe Zijn aangezicht over U lichten en zij U genadig De Eeuwige verheffe Zijn Aangezicht over U en geve U vrede.


Lied: Gezang 444: Heer ontferm U over haar, couplet 3


Bijzetting in de grafkelder:


Orkest: Peer Gynt, suite: Morgenstimmung, van Edvard Grieg Koor en orkest: Angel of Hope, van Erik Berglund, in een bewerking van Bob Zimmerman Koor: Die winter is vergangen


Gebeden: God, wij danken U dat wij hier in vrede bij elkaar mogen zijn. En wij bidden U: help ons om vrede vorm te geven in deze wereld, tussen volken, rassen, mensen, in ons eigen huis en in ons eigen hart. Geef ons de kracht om te veranderen wat wij kunnen veranderen, het geduld om te aanvaarden wat wij niet kunnen veranderen en de wijsheid om beide te kunnen onderscheiden. God, Wij danken u voor deze mens, Juliana, die in haar leven zich zo heeft ingezet om de boodschap van vrede uit te dragen. Nu Prinses Juliana van ons is heengegaan vragen wij om kracht, in het bijzonder voor haar man, Prins Bernhard, voor haar dochters: Beatrix, Irene, Margriet en Christina, haar schoonzoon Pieter en voor de grote familie, die U haar in haar leven gegeven hebt. En wij denken ook aan degenen die haar op Soestdijk zoveel jaren met zoveel toewijding en liefde verzorgd hebben. Troost ook diegenen in ons volk, die oprecht verdriet om haar hebben. En wij bidden in stilte voor die mensen, die lijden door de pijn van een verlies. Wij noemen u namen in de stilte van ons hart.


Stil gebed: En alles wat wij u willen voorleggen vatten wij samen in het gebed dat Jezus ons leerde: Onze Vader: Lied: Gezang 411: Wilhelmus, couplet 15


Uitzending en Zegen:


Gaat dan allen heen in vrede, ieder langs zijn eigen weg, ieder met een eigen levensopdracht, in het besef van onze verantwoordelijkheid, voor de wereld en haar noden, en wetend dat wij gedragen worden door Gods zegen.


De Eeuwige zij vóór u om u de weg te wijzen …achter u om u in de rug te sterken …naast u als goede vriend …om u heen als beschermende mantel …en in u als liefde en vrede Amen.


Koor en orkest: Dona nobis pacem – Geef ons vrede Orgelspel: Wie gross ist des Allmächtigen Güte, koraalvariaties van Felix Mendelssohn-Bartholdy


Uitvaart_3


Video:

http://player.nos.nl/nos/media/flash/nos_video_embed.swf?tcmid=tcm:5-426910

Koningin Beatrix verlaat met prinses Irene en prins Bernhard om 13.50 uur de kerk, gevolgd door prinses Margriet en prinses Christina. En dan Mr. Pieter, de kleinkinderen en de overige familieleden en genodigden. Prins Bernhard groet het vaandel en gaat per auto rechtstreeks naar paleis Soestdijk. Ook mr. Pieter van Vollenhoven rijdt met prins Bernhard mee naar paleis Soestdijk Met de auto gaan Koningin Beatrix met haar 3 zussen naar paleis Noordeinde. In de volgende auto gaan prins Willem Alexander en prinses Máxima, gevolgd door Prins Constantijn en prinses Laurentien, Prins Johan Friso en verloofde Mabel Wisse Smit. Zij komen aan op paleis Noordeinde om 14.15 uur. De overige leden van de Koninklijke Familie gaan met de Koninklijke bus naar Noordeinde en de Buitenlandse Koninklijke gasten worden per bussen vervoerd naar het Paleis.


De lunch wordt genuttigd op paleis Noordeinde en na afloop gaan Koningin Beatrix en haar 3 zussen en prins Willem Alexander en Prinses Maxima naar prins Bernhard en mr. Pieter op Paleis Soestdijk.


(Tekst: met dank aan Anja van der Steen)

4 opmerkingen:

  1. Je hebt er, zoals altijd, weer een leerzame log van gemaakt. Ik heb de uitzending, die ik zelf heb opgenomen destijds, vorige week nog weer eens bekeken!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Erg mooie log weer. Ja.. Ik weet het nog goed, ik kwam 's morgens beneden met het nieuws dat onze prinses Juliana overleden was..

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Mooie log van iets heel triests.. Wel mooie foto's heb je erbij gedaan!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Elize de Vroome18 juli 2009 om 00:23

    Hallo,
    Leuke blog. Leuk dat mijn vader ook in deze blog word genoemd (Bas de Vroome)die de orgelmuziek heeft verzorgd. Bedankt!
    Groetjes Elize de Vroome

    BeantwoordenVerwijderen