Jorge Guilermo

Thema: Mannelijke echtgenoten van de Oranjes
In dit deel: Jorge Guillermo

Jorge Guillermo is geboren op 1 augustus 1946 te Havana (Cuba) hij is de zoon van de gevluchte Cubaanse arts Frederico Gilberto Pérez Castillo Guilermo die is overleden in 1967 en Edina Mercedes Guillermo Marrero. (zij is hooglerares Spaans) Jorge heeft verder nog een broer Gilberto Perez.Jorge doorloopt de lagere school in Cuba. In 1956 vlucht hij met zijn familie naar Miami (U.S.A.). In 1968 behaalt hij de graad Bachelor of Arts, met hoofdvak Kunstgeschiedenis, aan het Monmouth College te Illinoise. (Jorge behaalde zelfs een graad in de Kunstgeschiedenis.)

In 1973 verhuist hij naar New York, waar hij dan  werkzaam is in een kinderdagverblijf voor sociaal achtergestelde in Harlem, New York. Jorge en Prinses Christina ontmoeten elkaar, thuis bij haar vriendin Nat O’Gorman.

In 1968 was de prinses naar Montreal vertrokken, dag Soestdijk en dag titel. Een nieuw leven tegemoet. Het leek haar prima te bevallen. 'Ik ben nog nooit zo gelukkig geweest', zei ze herhaaldelijk tegen haar moeder tijdens de kerstvakantie op Soestdijk of wanneer de vorstin haar dochter in Canada bezocht. Juliana huilde dan. Maar uiteindelijk kwam Christina terug, via New York, waar ze in een wolkenkrabber had gewoond. Hoewel ze elkaar een keer uit het oog verliezen, komt het toch tot een romance. Jorge houdt van opera en regelmatig zijn ze te zien bij concerten. Rond Kerst 1974 brachten zij de wederzijdse ouders op de hoogte van hun toekomstplannen.Op Valentijnsdag 1975 wordt de verloving aangekondigd. Christina, negende in lijn voor de troonsopvolging, stelt geen prijs op parlementaire toestemming voor haar huwelijk. ,,Ik verlangde naar vrijheid." ,,Wij vertrouwen erop dat het een gelukkig huwelijk wordt", zegt moeder koningin Juliana.

Na de bekendmaking gaat het verloofde paar terug naar New York, maar op Koninginnedag zijn ze weer terug om het defilé van Koningin Juliana mee te maken, dan wederom terug naar New York. Maandagochtend 14 juni is het verloofde paar terug in Nederland, waar ze ’s-Middags een ontvangst hebben op paleis Huis ten Bosch te Den Haag en ’s-Avonds een diner aangeboden door haar oudste zus kroonprinses Beatrix.

18 juni 1975 gaat het paar in ondertrouw in het Haagse Stadhuis aan de Groenmarkt.
Zaterdagavond 21 juni 1975 krijgt het verloofde paar en hun familie een diner aangeboden door de regering in slot Loevestein.
27 juni 1975: feestavond op paleis Huis ten Bosch te Den Haag

En dan volgt de huwelijksdag 28 juni 1975. Deze dag begint om 8.30 uur met een Eucharistieviering door pater Bot op paleis Soestdijk. Hierna om 9.00 uur worden er officiële foto’s gemaakt. Het burgerlijk huwelijk is om 10.30 uur in de trouwzaal van het Baarnse Stadhuis door burgemeester van Haeringen. Huwelijksgetuigen tijdens het burgerlijk huwelijk zijn: prinses Beatrix en de broer van Jorge.

Na de Kerkelijke inzegening wordt er geposeerd in de Kloostertuin van de kerk en in de aula van de universiteit van Utrecht is er een receptie. Hierna gaan ze terug naar paleis Soestdijk voor het diner en feest wordt er zowel in Soestdijk als in Lage Vuursche gevierd. Door haar huwelijk op 28 juni 1975 is Christina niet langer lid van het Koninklijk Huis. Het echtpaar gaat op huwelijksreis naar Singapore en Porto Ercole, Italië. Het is de eerste en de laatste keer dat deze jongste Oranje-dochter in het middelpunt van de belangstelling staat.

Foto's: RVD

Het echtpaar gaat wonen in New York in een flat van park Avenue waar Jorge als public relations officer van de KLM gaat werken, terwijl de prinses haar werkzaamheden hervat op de Caedmondschool in New York. Het jaar 1975 verloopt rustig voor het echtpaar. Ze zijn aanwezig bij de doop van de jongste zoon van prinses Margriet en Pieter van Vollenhoven en ze brengen de feestdagen door op paleis Soestdijk.

26 oktober 1976 verkondigt Koningin Juliana tegen een groep journalisten: Ik word voor de 12e maal grootmoeder”. De avond na de bekendmaking is het paar aanwezig in het Amsterdamse Theater Carré als daar Nederlandse Artiesten optreden voor het Zweeds Koninklijk Paar dat een staatsbezoek aan Nederland brengt. “We zijn enorm blij”, herhaalt Jorge die avond telkens weer. Prinses Christina heeft haar controles en zal ook bevallen in het Academisch ziekenhuis te Utrecht. Vrijdagmorgen 17 juni 1977 wordt de prinses opgenomen in het Academisch ziekenhuis te Utrecht, waar zij om 18.12 uur bevalt van een gezonde zoon. Grootmoeder Juliana is in het ziekenhuis om als eerste de kleine Bernardo te bewonderen. De volgende dag gaan ze met zijn drieën naar paleis Soestdijk, waar ook Jorge’s moeder en broer arriveren om in de vreugde te delen.
23 juni 1977 wordt Bernardo Frederico Thomas gedoopt in intieme kring op paleis Soestdijk door dominee van der Werf. Hij kreeg als peetgetuigen: prinses Irene en Prins Claus, James Chapin en Marilyn Ann McTaque, vrienden van het paar. Een jaar later blijft het gezinnetje na Koninginnedag wat langer op Soestdijk, omdat de prinses een miskraam heeft gehad en zij dit graag wil verwerken bij haar ouders.

Nicolas Daniel Mauricio wordt op 6 juli 1979 geboren in Utrecht en op 13 juli gedoopt op paleis Soestdijk door Pater Bot. Peetgetuigen zijn: prinses Margriet, jonkvrouwe Roëll, Mevr. Pardias, Dhr. Dailey, Dhr. Kielman en Dhr. Sesink.

30 april 1980: troonsafstand Koningin Juliana, inhuldiging Koningin Beatrix in Amsterdam. Het echtpaar Guillermo is hierbij aanwezig. Ook zijn zij aanwezig bij het afscheidsdefilé op Soestdijk op 31 mei 1980.

Na 2 zonen wordt in Utrecht op 8 oktober 1981 Juliana Edenia Antonia geboren om 21.09 uur. Ze werd gedoopt op paleis Soestdijk op 26 oktober 1981 door pater Bot met als peetgetuigen: Koningin Beatrix, Dhr. Rijskamp, Mej. Ryan en Dhr. Behlau.

Babyfoto's Guillermo's: KLIK

 Half november 1981 gaat het gezinnetje weer terug naar New York, maar steeds vaker komen ze naar Nederland en ze logeren dan op Paleis Soestdijk, waar het gezin een aantal kamers heeft. Jorge is van werkkring veranderd en hij is nu werkzaam als sales manager van de met KLM verbonden Golden Tulip hotelketen, met de hoofdvestiging in Hilversum. Jorge, die via Bernhard  deze baan heeft gekregen bij de KLM, gooit daar met de pet naar. Hij komt niet of te laat op zijn werk en wie hem daarop attent maakte, werd er door hem op gewezen dat de K van KLM (?) wel voor zijn familie staat.De geruchten dat het gezin erover denkt om zich in Nederland te vestigen worden steeds sterker. En na 9 jaar New York verhuizen ze naar Nederland. Ze willen graag een landhuis bouwen op het landgoed Eikenhorst te Wassenaar en de toestemming komt in november 1984. De bouw vindt plaats in een natuurgebied, dit roept weerstand op bij de bouw ervan, uiteindelijk betrekt ze het in 1986. Het huwelijk werd steeds slechter en aangespoord door haar familie maakt Christina er na twintig jaar een einde aan. Bij Beatrix thuis was Jorge al langer niet meer welkom. En op De Horsten kwam Beatrix alleen wanneer ze zeker wist dat hij in het buitenland was.

Als haar scheiding definitief is in 1996 (25 april werd de scheiding uitgesproken) gaat ze met haar kinderen naar de Verenigde Staten, hier richt ze het Prinses Christina Concours op wat een klassieke muziek wedstrijd is. In 2002 komt Prinses Christina weer in de media, ditmaal door het uitbrengen van haar nieuwe cd. Jorge Guillermo krijgt zwijggeld en vertrekt uit Nederland. Jorge Guillermo gaat studeren aan de Katholieke Universiteit Leuven waar hij zich verdiept in kunstgeschiedenis en theologie. Sinds 1997 vertoefde Jorge Guillermo hooguit nog in de weekeinden op het landgoed 'De Eikenhorst' in Wassenaar, waar Christina en zijn drie kinderen wonen.

In 1999 verhuist hij naar Londen. Zijn dochter Juliana is bij hem in Londen gaan wonen.

2 februari 2002: huwelijk van prins Willem Alexander en Maxima Zorreguieta in Amsterdam. Afwezig op het feest waren de zoons en dochter van prinses Christina. Zij moesten in allerijl naar de Verenigde Staten vertrekken omdat een van de ouders van hun vader Jorge Guillermo is overleden. Juliana,die een van de bruidsmeisjes was op de huwelijksdag, kon gelukkig weer op tijd in Nederland zijn.
Prinses Christina is nog regelmatig in Nederland met of zonder haar kinderen bij huwelijken, feestdagen enz. Jorge Guillermo is na de scheiding niet meer verschenen in tegenstelling tot prins Carel Hugo, de ex man van prinses Irene, die wel regelmatig in Nederland aanwezig is bij Oranje huwelijken ed.

(Met dank aan Anja van der Steen)

Foto's: RVD

Prof. Mr. Pieter van Vollenhoven- deel 5 thema: De mannelijke echtgenotes van de Oranjes

In dit deel: Pieter van Vollenhoven, echtgenoot van prinses Margriet.

Pieter van Vollenhoven wordt op 30 april 1939 in Schiedam geboren als 2e zoon van zeilfabrikant Pieter van Vollenhoven *Rotterdam 27-11-1897 + Espe 28-10-1977. Hij trouwt te Alkmaar op 23-01-1934 met Jacoba Gijsberta de Lange * Alkmaar 12-05-1906 + Apeldoorn 31-08-1983.

Baby Pieter

De broer van Pieter, Willem Jan is geboren te Schiedam op 8 december 1934 en is overleden op 12-09-2006. Hij trouwt met Johanna van Ommeren geboren 6 december 1935 in Eindhoven.Zij hebben 3 kinderen: Pieter-Coenraad *12-11-1964, Ellen * 1967 en Willem-Jan junior * 1969.

Willem-Jan en kleine Pieter met hun moeder

Willem Jan en Pieter doorlopen de lagere school in Rotterdam en gaan hierna naar het Montessorilyceum te Rotterdam. Pieter behaalt hier zijn Gymnasium B-diploma in 1959. Hij heeft zich ingeschreven aan de Rijksuniversiteit van Leiden en gaat daar vanaf september 1959 Nederlands Recht studeren. Tot het vakkenpakket van de heer Van Vollenhoven behoren onder meer Publiekrechtelijke Bedrijfsorganisatie en de Nederlandse Politieorganisatie. In 1965 haalt hij zijn doctoraal examen Nederlands recht.

Tijdens zijn studententijd is de heer Van Vollenhoven actief in het Leidse studentenleven. Zo is hij in 1963 en 1964 assessor secundus van het Collegium van het Leids Studentencorps. Ook is hij in 1964 president van de Nederlandse Studenten Sport Stichting. Hij behaalde zijn doctoraal examen in 1965. Pieter van Vollenhoven werkt hierna een tijdje als jurist bij de Raad van State.

 
Pieter in 1953

Tijdens zijn studie tijdens de Lustrumfeesten in Wageningen leert hij prinses Margriet kennen, , die ook in Leiden studeert. Ze leren elkaar stiekem in het geheim beter kennen. Als in 1964 bekend wordt dat de zus van Margriet wil trouwen zonder toestemming te vragen aan het parlement, wordt Margriet 2e in lijn van troonopvolging.

Prinses Margriet en mr. Pieter kennen elkaar al ruim 2 jaar als hun verhouding dreigt uit te komen. Koningin Juliana werd door het tijdstip waarop dat gebeurde, in de problemen gebracht, want ook Beatrix overwoog zich om te gaan verloven. De koningin besloot op 10 maart 1965 toch niet langer te wachten en de verloving bekend te maken. “Er waren zoveel geruchten in omloop”, zei de Koningin voor radio en televisie, “dat het ons beter leek het U vandaag te vertellen”. “We zijn dankbaar dat de verloving nu bekend is geworden en dat we er geen geheim meer van hoeven te maken. Ik ben erg gelukkig dat U op deze manier kennis kunt maken met Pieter”, zei een stralende Margriet voor de televisie. En Pieter: “Margriet en ik hebben elkaar leren kennen in Leiden en elkaar heel goed leren kennen. We waren beide erg verlangend naar deze dag van bekendmaking.” Prins Bernhard noemde zijn aanstaande schoonzoon”een aardige jongeman”en zo kwam hij ook over bij de ontmoeting met de pers die, 100 man en vrouw sterk was, naar Soestdijk was gesneld.

Video verloving: KLIK

Op 16 juni 1965 wordt Pieter bevestigd als Lid van de Nederlandse Hervormde Kerk, waarbij naast zijn verloofde Margriet ook Koningin Juliana, Prins Bernhard en zijn eigen ouders aanwezig waren. Dit gebeurde in de Hooglandse Kerk te Leiden door dominee Eekbout.

Op 30 november van datzelfde jaar slaagt Pieter voor zijn doctoraal examen rechten en er wordt afgesproken dat eerst kroonprinses Beatrix zal trouwen (10 maart 1966) en daarna Margriet en Pieter. Op 10 december 1966 gaat het paar in ondertrouw in Baarn. Als het paar 40 jaar getrouwd is op 10 januari 2007 zegt Pieter van Vollenhoven het volgende over hun huwelijk: “Wij danken ons huwelijk aan mijn schoonmoeder. Als zij tegen was geweest was het niet gebeurd. Zij was de Koningin. En aan het feit dat het kabinet en parlement geen bezwaar had.” Prinses Margriet zei daarop het volgende: “Ik vond niet dat ik een huwelijk aan kon gaan dat niet goedgekeurd zou worden”.

Van Vollenhoven liep met een stok, omdat zijn been in het gips zat na een gecompliceerde breuk die hij bij een wintersport had opgelopen. Na de feestelijkheden rondom de verloving werd het stil rondom het paar en kwam de kroonprinses meer en meer in de schijnwerpers te staan.

Van Vollenhoven heeft geen adellijke titels en heeft deze ook niet door zijn huwelijk verkregen. Vandaar dat de echtgenoot van prinses Margriet bij officiële situaties wordt aangesproken met zijn academische titels, namelijk "Prof. Mr. Pieter van Vollenhoven". (hoewel de titel van professor kreeg hij pas later) Het feit dat hij bij zijn huwelijk geen adellijke titel kreeg is het gevolg van een regeringsbesluit; tevens kreeg prinses Margriet deze 5 juli 1966 van de regering toestemming voor haar huwelijk met behoud van troonrechten. Ook werd vastgesteld dat kinderen die uit dit huwelijk zouden voortkomen de persoonlijke titel “Prins of Prinses”zouden krijgen met de aanspreektitel “Zijne of Hare Hoogheid.”

In 1988 werd wettelijk geregeld dat de zoons van prinses Margriet en de Heer van Vollenhoven lid van het Koninklijk Huis zijn tot de dag waarop Willem Alexander Koning wordt.

In zijn militaire diensttijd werd Pieter vaak met de spotnaam "Markies van Schiedam" (wat verwees naar het feit dat zijn vader een Markiezenfabriek had in Schiedam) of "Lord Bingham" (naar de firma Bingham-zeildoeken) betiteld. Door sommigen wordt echter gesteld dat juist het niet hebben van een dergelijke titel hem meer vrijheid gaf om maatschappelijk relevante functies te bekleden.

Na het behalen van zijn doctoraal examen ging Pieter van Vollenhoven in militaire dienst en wel bij de Luchtmacht. Tussen de bedrijven door leerde Nederland Pieter wat beter kennen.

19 december 1966 in ondertrouw in het Baarns gemeentehuis, vervolgens maakte het paar een korte rijtoer, die bij Margriet’s vroegere school werd onderbroken, waar leerlingen hen felicitaties en geschenken aanboden. In de namiddag was er een feest in de Rotterdamse Doelen. Ook Amsterdam ontving het verloofde paar. En ook de geboorteplaats van Pieter, Schiedam kreeg speciale aandacht. “Niemand van ons had ooit kunnen dromen dat een Oranjetelg haar bruidegom nog eens uit Schiedam zou halen, we zijn er nog een beetje beduusd van”, zei de nog steeds verbaasde burgemeester Roelfsema.

Huwelijk 10 januari 1967 te Den Haag vanuit paleis Huis ten Bosch te Den Haag. Burgerlijk huwelijk in het gemeentehuis aan de Javastraat en wel in de Raadzaaldoor burgemeester Kolfschoten.Hierna gaat het naar de Grote of Sint Jacobskerk voor de Kerkelijke inzegening door prof. Berkhoff.

Prinses Margriet en mr. Pieter gaan op huwelijksreis naar Rio de Janeiro en Caracas (Zuid Amerika), Nederlandse Antillen en tot slot op wintersportvakantie in Gsaad. Na de huwelijksreis vestigt het paar zich voorlopig in het zogenaamde Fonteynemakershuys van Paleis Het Loo in Apeldoorn.

Video huwelijksvoltrekking: KLIK

Uit dit huwelijk worden 4 zonen geboren: Maurits *17 april 1968, Bernhard *25 december 1969, Pieter Christiaan *22 maart 1972 en Floris *10 april 1975.

Pieter toont zijn jongste zoon, Floris

Na de doop van prins Floris op 14 oktober 1975 verhuist het gezin van Vollenhoven naar een bungalow gebouwd op het terrein van het Loo te Apeldoorn.

Gezinsfoto’s: KLIK

Van Vollenhoven wordt door minister Tjerk Westerterp benoemd tot voorzitter van de Raad voor de Verkeersveiligheid en de Spoorweg Ongevallenraad. Na de luchtrampen in Eindhoven en de Bijlmermeer ontstond behoefte aan een orgaan, dat integraal alle vormen van verkeer en vervoer kon onderzoeken. Dit werd de Raad voor de Transportveiligheid, waarvan Van Vollenhoven voorzitter wordt. Ook is hij voorzitter van het Fonds Slachtofferhulp, dat zich richt op slachtofferhulp. Voorts is hij voorzitter van het Nationaal Groenfonds en sinds de oprichting in 1985 voorzitter van het Nationaal Restauratiefonds. Tevens is hij voorzitter van de Stichting Maatschappij, Veiligheid en Politie.

Van Vollenhoven is Prins Claus opgevolgd als erevoorzitter van het comité van aanbeveling van de Stichting Nationaal Monument Sint-Janskathedraal in 's-Hertogenbosch. Ook is hij erevoorzitter van het comité van aanbeveling van de Stichting Hoorn 650 jaar stad (2007).Per 1 oktober 2005 is hij praktijkhoogleraar geworden in risicomanagement (met een specialisme voor de rol van onafhankelijk beleidsonderzoek) aan de Universiteit Twente. Op 28 april 2006 sprak hij zijn oratie uit waarin hij pleitte voor de instelling van een minister voor veiligheid.Op 29 april 2004, de dag voor zijn 65e verjaardag, werd Van Vollenhoven benoemd tot Ridder Grootkruis in de Orde van de Nederlandse Leeuw. Op 12 juli van dat jaar werd hij tevens tot ereburger van het stadje Vollenhove benoemd.

10 januari 1979 viert het paar hun 12 ½ jarig huwelijksfeest met de kinderen in het Oostenrijkse Thumersbach. Als ze op 10 januari 1992 25 jaar getrouwd zijn, wordt dit o.a. gevierd met het aansnijden van een taart op het Loo met hun 4 zoons.

Per 1 oktober 2005 is hij praktijkhoogleraar geworden in risicomanagement (met een specialisme voor de rol van onafhankelijk beleidsonderzoek) aan de Universiteit Twente. Op 28 april 2006 sprak hij zijn oratie uit waarin hij pleitte voor de instelling van een minister voor veiligheid.

http://royalfanvivian.web-log.nl/royalfanvivian/2006/04/pieter_heeft_re.html

Op 12 september 2006 komt zijn broer Willem Jan van Vollenhoven op 71-jarige leeftijd te overlijden. Hij wordt begraven op 16 september 2006 in Rotterdam.

(Met dank aan Anja van der Steen, Foto's: RVD)

Prins Carlos Hugo de Bourbon de Parma

Deel 4 thema: 'De Mannelijke echtgenoten van de Oranjes'

In dit deel: prins Carlos Hugo de Bourbon de Parma, gescheiden echtgenoot van prinses Irene Informatie over zijn familie en zijn relatie die is stukgelopen met Irene waar hij 4 kinderen mee kreeg.

Het Huis Bourbon Parma is een Italiaanse Linie van het Huis Bourbon. De stamvader is Filips(1720-1765) , zoon van Filips V (1683-1746), Zijn zoon Ferdinand 1751-1802 volgt hem op als Hertog van Parma en hierna zijn zoon Lodewijk (1773-1803). De zoon van Lodewijk, Karel III (1823-1854) trouwt met Prinses Louise van Frankrijk. Zij krijgen 2 dochters en 2 zonen, waarvan zoon Robert de lijn van de Parma’s voortzet. Prins en Hertog Robert is * 09-07-1848 en + 16-11-1907. Robert trouwt 2 keer en uit zijn 1e huwelijk met Prinses Maria Pia van Bourbon-Sicilie heeft hij 12 kinderen en uit zijn 2e huwelijk met Maria Antonia, Prinses van Portugal kreeg hij ook 12 kinderen. Zijn dochter Maria Louisa trouwde met de Koning van Bulgarije en zijn dochter Zita met de Oostenrijkse Keizer Karel I en zijn zoon Felix trouwde met Groothertogin Charlotte van Luxemburg. Robert’s zoon Sixtus huwde een prinses de La Rochefaucald en uit dit huwelijk kwam slechts 1 dochter, zodat de titel van de Hertog van Parma overging naar zijn andere zoon Xavier, de vader van prins Carlos Hugo, de ex-echtgenoot van onze Prinses Irene.

Prins Xavier van Bourbon-Parma *25-06-1889 +07-05-1977 x 12-11-1927 Madeleine, Prinses van Bourbon-Busset *22-03-1898 +01-09-1984. Prins Xavier is Hoofd van het Hertogdom Parma van 1974-1977

Xavier was door de Spaanse Don Alfonso de Bourbon aangewezen als diens opvolger, zodat hij na diens dood in 1936 Carlistisch pretendent werd naar de Spaanse troon. Hij nam actief deel aan de opstand van generaal Francisco Franco die leidde tot de Spaanse Burgeroorlog, maar wist de dictator niet te overreden hem tot Koning uit te roepen. De generaal benoemde in 1969 zijn rivaal Juan Carlos de Bourbon, kleinzoon van Alfonso XIII, tot zijn opvolger. Hij liet zijn troonpretentie in 1975 overgaan op zijn zoon Carlos Hugo, die zich later uit de politiek trok. Hij noemde zichzelf graaf van Molina en stierf op 7 mei 1977 te Zizers, Zwitserland.

Prins Xavier en prinses Madeleine kregen 6 kinderen, 4 dochters en 2 zonen.
1. Marie Francoise (* 1928) en getrouwd met Prins Eduard van Lobkowitz.
2. Carel Hugo (*1930)
3. Maria Thérèse (*1933) ongehuwd
4. Cecile (* 1935) ongehuwd
5. Maria des Nuges (* 1937) ongehuwd
6. Sixtus (1940) ongehuwd, Hertog von Aranjuez

Carlos Hugo wordt geboren te Parijs op 8 april 1940, hij is Hertog van Parma en Piancenza en hoofd van het huis Bourbon Parma en voormalig carlistisch pretendent naar de Spaanse troon. Carlos Hugo studeerde Economie en Rechten in Parijs en Oxford. In het Spaanse Pamplona tijdens het jaarlijks volksfeest van jonge stieren in de straten, leert hij Irene kennen, de 2e dochter van Koningin Juliana en prins Bernhard. Prinses Irene bekeerd zich op 30 januari 1964 in het geheim tot het Katholicisme en al gauw blijkt dat deze overstap te maken heeft gehad met een op handen zijnde verloving met de Spaanse prins Carlos Hugo van Bourbon Parma, die zij tijdens een volksfeest had leren kennen.

Na vele speculaties wordt er op paleis Soestdijk op 13 februari 1964 de verloving bekend gemaakt van prinses Irene met Prins Carel Hugo van Bourbon Parma. Bij de aankondiging door Prinses Juliana van de verloving van haar dochter, geeft Irene aan, dat ze de Staten-Generaal geen toestemming zal vragen voor het huwelijk.

Prinses Irene en prins Carlos Hugo bereiden zich voor op hun huwelijk, maar tijdens de voorbereidingen komen er steeds meer conflicten. Carlos Hugo is de leider van het Carlisme en de Nederlandse Regering, wijst een huwelijk in Nederland af, omdat men bang is dat Koningin Juliana betrokken zal raken bij Carlistische politieke acties. Daarop besluit de familie van Prins Carlos Hugo dat het huwelijk zal plaatsvinden in Rome. De Nederlandse Koninklijke familie wordt wel uitgenodigd, maar Koningin Juliana en Prins Bernhard laten weten dat zij niet aanwezig zullen zijn op de bruiloft. De familie heeft  de huwelijksplechtigheid va 29 april 1964 gevolgd  op kasteel Warmelo in Diepenheim, via televisie. Op het moment van het jawoord valt de stroom uit, waardoor de plechtigheid in de basiliek en het verlaten van de kerk niet kan worden gezien. ’S-Avonds bekijkt de familie de samenvatting op paleis Soestdijk. Pas eind september worden alle misverstanden uit de wereld geholpen en wordt de prins volledig geaccepteerd.

De huwelijksinzegening vindt plaats in de Borghese kapel van de Basiliek Santa Maggiore in Rome onder leiding van kardinaal Giobbe. Na de huwelijksinzegening is prinses Irene, prinses van Bourbon Parma. Onder de gasten bevinden zich o.a. Aartshertogin Zita van Habsburg, geboren prinses van Bourbon Parma en een tante van prins Carlos Hugo. Aansluitend aan de huwelijksinzegening gaat het pasgetrouwde paar naar Vaticaanstad waar zij door paus Paulus VI in audiëntie worden ontvangen. Vervolgens is er een feest dat tot in de kleine uurtjes duurt. Het paar blijft maar even en gaan dan op huwelijksreis en ze bezoeken vele landen rondom de Middellandse Zee en de reis eindigt op de Canarische eilanden. Na de huwelijksreis vestigt het paar zich in een appartement op de 6e verdieping in Madrid.

Huwelijksfoto's: KLIK

Ook beschikken zij over het verwaarloosde kasteel van de Bourbon Parma’s in Lignieres, Frankrijk, dat nog moet worden opgeknapt. Het paar woont afwisselend in Frankrijk en in Spanje. Prins Carlos Hugo wordt wegens politieke inmenging in 1968 uit Spanje gewezen. Prinses Irene neemt de taken van haar man over als Carlistenleider, omdat zij wel Spanje binnen mag.

Voor het krijgen van haar kinderen kwam zij naar Nederland en op 27 januari 1970 beviel Irene  in het Radboudziekenhuis van Nijmegen van een zoon: CARLOS Xavier Bernardo. Hij kreeg naast de Franse Nationaliteit van zijn vader ook de Nederlandse Nationaliteit. En veel later kwam daar ook nog de Spaanse Nationaliteit bij. Het jonge gezin genoot, voor het terugging naar Parijs op Paleis Soestdijk. De kleine Carlos wordt gedoopt in het kasteel van Lignieres door kardinaal Le Febre. Peetgetuigen: Grootmoeder Koningin Juliana en Grootvader Xavier. Bij zijn doop kreeg de prins nog de volgende namen erbij Sixtus Maria.

Foto's geboorte en doop Carlos: KLIK

2 jaar later op 13 oktober 1972 verwelkomen zij in het Radboud ziekenhuis te Nijmegen de tweeling; JAIME Bernardo en MARGARITHA Maria. De tweeling is te vroeg geboren moet de komende tijd in de couveuse doorbrengen. Op 31 oktober 1972 wordt de tweeling in de couveuse gedoopt in het Nijmeegse ziekenhuis door Pater Jesus Lezaur en Kardinaal Alfrink. Peetgetuigen prins Jaime: oom prins Claus en grootmoeder prinses Madeleine van Bourbon-Parma. Peetgetuigen prinses Margaritha: tante prinses Beatrix en oom prins Sixto van Bourbon Parma. Prinses Irene verlaat na de doop het ziekenhuis en gaat naar paleis Soestdijk. Zes weken na zijn geboorte verlaat prins Jaime het ziekenhuis en eind december verlaat zijn zusje het ziekenhuis. De jaarwisseling viert het prinselijk gezin in Nederland en gaan dan terug naar Frankrijk. Medio april 1973 is het gezin terug in Nederland voor o.a. de verjaardag van Koningin Juliana.

Foto's kleine Jaime en Margarita: KLIK

Op 23 juni 1974 wordt er in het Radboud ziekenhuis van Nijmegen hun jongste dochter geboren: MARIA CAROLINA Christina geboren. Op 20 juli 1974 wordt zij gedoopt in de kapel van kasteel Lignieres in Frankrijk door pater Juncosa de Carnobell. Zij krijgt als peetgetuigen oom prins Claus, tante prinses Christina, zuster van de moeder en prinses Maria Des Nuges van Bourbon Parma, zuster van de vader.

In september 1978 is ook Prins Carlos Hugo weer welkom in Spanje, waarna het gezin zich in Madrid vestigt. In 1975 heeft de prins zijn vader opgevolgd als Carlistische troonpretendent en in 1979 gaf hij zijn aanspraak op de Spaanse troon op, en werd hij opgevolgd door zijn jongere broer prins Sixtus als pretendent. Hij liet zich in hetzelfde jaar tot Spanjaard naturaliseren en verliet tenslotte in 1980 de politieke arena. Langzaam maar zeker ontstaat er een verwijdering tussen het paar. En als Irene met haar kinderen in 1980 terugkeert naar Nederland, wordt al gauw duidelijk dat het paar wil scheiden. Op 26 mei 1981 wordt de echtscheiding uitgesproken. Irene raakt haar titel prinses van Bourbon Parma kwijt, maar blijft wel prinses der Nederlanden, prinses van Oranje Nassau en prinses van Lippe Biesterfeld, maar ze noemt zich Mevrouw van Lippe Biesterfeld.

Opvallend is wel dat de contacten tussen de Oranjes en Carlos Hugo nooit zijn verbroken. Bij alle familiegelegenheden ontmoeten zij elkaar, ook in het openbaar. De 4 kinderen, die de Spaanse Nationaliteit bezitten, worden toegewezen aan Carlos Hugo. Toch blijven zij in Nederland bij hun moeder wonen. Prins Carlos Hugo vertrekt naar de Verenigde Staten van Amerika.

Foto's baby Carolina en gezinsfoto: KLIK

Prinses Irene en prins Carel Hugo zijn de grootouders van Carlos ( geboren 20 januari 1997), verwekt door zoon Carlos bij zijn vriendin Brigitte Klynstra. Prins Carlos erkent dat het zijn kind is, maar erkent Carlos niet officieel.

Prins Carel Hugo met zijn oudste zoon Carlos en zijn dochter Maria Carolina, die hij als ideale erfgename ziet voor het Huis van Parma. Foto: KLIK 

(Met dank aan Anja, Wikipedia, RVD)

Update:
- 3 september 2008 is Carlos Hugo opa geworden van een kleindochter: Julia
- 18 augustus 2010 is Carlos Hugo overleden in Barcelona

Prins Claus - deel 3 thema: mannelijke echtgenoten van de Oranjes

In dit deel: Claus van Amsberg, man van Koningin Beatrix

Claus George Willem Otto Frederik Geert von Amsberg * Hitzacker 06-09-1929 + Amsterdam 06-10-2002 is een van zoon van Klaus-Georg Wilhelm Otto Friedrich Gerd von Amsberg *15-09-1890 +19-12-1953 en Gosta, Barones von dem Bussche Haddenhausen (* 26-01-1902 + 13-06-1996). Gosta is de jongste dochter van de barones die de scepter zwaaide over Dötzingen. Zij en de vader van Claus trouwen op 4 juli 1924 en samen kregen ze zes dochters en één zoon, Claus van Amsberg.

De familie (AMBTSBERG) AMSBERG

De Amtsbergs, zoals ze eerst heetten, zijn nauw verbonden aan de groothertogelijke familie Mecklenburg, waartoe prins Hendrik, de vader van prinses Juliana, behoorde. Het was de Mecklenburgse groothertog die de Amsbergs in de adel verhief, en pas vanaf dat moment mochten ze het predicaat ‘von’ dragen. In Nederland is dat het predicaat jonkheer. Jürgen von Amtsberg, was de eerste Amtsberg en hij was smid in Schwichtenberg. Zijn zoon George vestigde zich in 1709 in Demmim als meester-bakker. Hij trouwde met de dochter van de Meelfabrikant. Uit dit huwelijk kwamen 3 zonen waaronder George von Amtsberg, predikant te Eldena, Mecklenburg. (Eldena is een gemeente in de Duitse deelstaat Mecklenburg-Voor-Pommeren, en maakt deel uit van het district Ludwigslust. Eldena telt 1404 inwoners.) Zijn zoon august is eveneens predikant te Eldena. August wordt Jonkheer von Amtsberg en zijn zoon Johann(1747-1820) trouwt met Sophie Fritze(1747-1802) en hij wordt Jonkheer van Ambserg. Zijn zoon Joachim(1777-1842) krijgt de titel Jonkheer von Amsberg die dan ook blijft. Joachim trouwt met Anna Bernitt (1790-1846) Zij krijgen 1 zoon Gabriel, van wie onze prins Claus afstamt en 1 dochter Luise die trouwt met de Graaf van Oeynhausen; kinderen van hun achterkleinzoon Marcus namelijk Alice en Christoph zijn bruidskinderen bij het huwelijk van prinses Laurentien en prins Constantijn.

De vader van prins Claus, Klaus Felix von Amsberg, was sinds 1917 rentmeester op het landgoed en na een mislukt avontuur als planter in Afrika vertrok hij in 1928 met zijn gezin naar Tanganyika (het latere Tanzania), waar hij bedrijfsleider werd van een Duits-Engelse koffie- en sisalplantage. Prins Claus bracht een kleine tien jaar van zijn jeugd in Tanganyika door en typeerde later die jaren als bijzonder gelukkig. In 1933 stuurde zijn moeder hem, evenals zijn zusjes, naar familie aan de Duitse Oostzeekust.

Uit het huwelijk van Klaus Felix en Gosta von Amsberg zijn 7 kinderen geboren:
1) Sigrid * 26-06-1925 x 04-09-1952 Ascan Bernd Jencquel * 17-08-1913 + 2003 2 kinderen: Marion (1953) en Claus (1955) Jencquel
2) Claus *06-09-1926 + 06-10-2002
3) Rixa * 18-11-1927 + 06-01-2010 x 14-05-1960 Peter Ahrens * 27-04-1920 2 kinderen: Jorg en Jenny Ahrens
4) Margit *16-10-1930 +30-04-1988 x 18-10-1964 Eberhard Grubitz *14-04-1931 + 05-06-2009. Zoon: Christoph Grubitz * 14-08-1965
5) Barbara *16-10-1930 x24-08-1963 Ernst Gunther Haarhaus *22-10-1921 +09-02-2007 3 kinderen: Alexandra, Rudiger en Ingeborg Haarhaus
6) Thecla *30-06-1939 x 16-04-1966 Karl von Friessen *26-12-1953 2 kinderen: Alexander en Isabelle von Friessen
7) Christina *20-01-1945 x17-07-1971 Hubertus, Baron von den Recke *09-07-1942 2 dochters: Katharina en Theresia von den Recke. Theresa heeft na haar schooltijd verschillende cursussen gevolgd en studeert momenteel psychologie.

In het familieslot van de Von dem Bussches, Slot Dötzingen, werden daar de eerste drie kinderen geboren: Sigrid (1925), Claus (6 september 1926) en Rixa (1927). Maar Afrika bleef trekken. Na de geboorte van het derde kind trok het jonge gezin Von Amsberg naar het toenmalige Tanganyika (nu Tanzania) om er weer een plantage op te bouwen. Daar werd eerst de tweeling Margit en Barbara (16 september 1930) geboren. In 1939 kwam er nog een dochter bij (Theda) en zes jaar later werd een zevende kind geboren: Christina. In 1938 vertrok zijn moeder opnieuw met Claus naar Duitsland, waar Hitler ondertussen stevig in het zadel zat. Hij ging naar Die Baltenschule in Misdroy in Pommeren. Hij vertrok naar zijn grootmoeder in Bad Doberan en vervolgde zijn schoolopleiding op het plaatselijke gymnasium. Net als veel Duitse scholieren werd hij ook hier lid van de Hitlerjugend en het Jungvolk. In 1943, op zestienjarige leeftijd, moest hij in dienst en werd ingedeeld bij de Reichsarbeitsdienst, om in de Pruisische stad Koningsbergen (thans Kaliningrad in Rusland) op een vliegveld te werken. In juli 1944 werd hem een getuigschrift verstrekt, zodat de middelbare schooltijd als afgelopen kon worden beschouwd. En na een oefenstage in Denemarken werd hij naar het front in Italië gestuurd, waar hij bij de 90e (reserve)pantserdivisie werd ingedeeld. Begin mei 1945 maakten de Amerikanen hem bij zijn allereerste actie aan het front krijgsgevangen en interneerden hem in een kamp, waar hij fungeerde als tolk en chauffeur. Kerst 1945 was hij weer terug in Duitsland en ging wonen in Hitzacker. Zijn ouders, die in Afrika vastgehouden werden, zag hij pas terug in 1947. Ondertussen maakte Claus zijn middelbare schoolopleiding af. Voordat hij zich bij een universiteit mocht aanmelden werd zijn oorlogsverleden onderzocht door een soort zuiveringscommissie, die hem boven elke verdenking stelde. Omdat hij werd uitgeloot voor de opleiding werktuigbouwkunde besloot hij rechten te gaan studeren in Hamburg, waar hij als werkstudent allerlei baantjes had. In 1952 studeerde hij af en in 1953 overleed zijn vader aan een hartstilstand. Na een stage in de Verenigde Staten en een korte periode op een advocatenkantoor, waar hij zich bezig hield met het rechtsherstel van joodse Duitsers, koos hij een heel nieuwe richting: de diplomatie. Op 1 april 1957 werd hij na een geslaagde selectietest ambtenaar op het Duitse ministerie van Buitenlandse Zaken. In 1958 slaagde hij voor het examen voor attaché. De eerste buitenlandse diplomatieke baan van prins Claus was die van derde ambassadesecretaris in de Dominicaanse Republiek. Daar rapporteerde hij onder meer over de procesgang van vermeende tegenstanders van het toentertijd dictatoriale regime van dat land. Hij werd er bevorderd tot tweede secretaris, maar bleef ook lonken naar een post in Afrika. In april 1961 werd hij tweede ambassadesecretaris en ook eerste medewerker van de ambassadeur in Ivoorkust.

Tot januari 1963 bleef Claus in Afrika, daarna werd hij overgeplaatst naar het ministerie van Buitenlandse Zaken in Bonn. Hier was hij tot augustus 1965 werkzaam bij de sectie Economische Betrekkingen met Afrika ten zuiden van de Sahara. Als hij de jaarwisseling 1962/1963 viert bij zijn vriend Caspar von Oeynhausen op hun kasteel in Bad Driburg gaat hij daar samen heen met zijn vriend prins Richard zur Sayn Wittgestein. Eenzelfde uitnodiging om de jaarwisseling daar te vieren kwam aan bij de Nederlandse Koninklijke familie. Prins Bernhard verschijnt er met zijn 3 oudste dochters.

Toch maken Beatrix en Claus daar geen kennis met elkaar, volgens de verklaring van prinses Beatrix tijdens de verloving. Ze gaan ieder hun eigen weg na de jaarwisseling, maar de glimlach van Beatrix blijft hem echter bij. Ruim een jaar later ontmoeten zij elkaar weer bij het huwelijk van de zuster van prins Richard, Tatjana en Maurits van Hessen en Om de pers te misleiden werd lange tijd de suggestie in de lucht gehouden dat niet Claus, maar Richard zelf de aanstaande verloofde van de Nederlandse prinses was. Claus en Beatrix maken dankbaar gebruik van het feit dat prins Richard de Nederlandse pers omzeilde, zodat zij elkaar beter konden leren kennen. Begin 1965 is het zelfs mogelijk samen een korte wintersportvakantie in het Zwitserse Gstaad door te brengen. Dat wil zeggen, met zijn drieën want Richard is er ook bij. Claus logeert zo nu en dan op kasteel Drakensteyn en dat is ook het geval op 1 mei 1965. Twee maanden na zijn ontmaskering in de tuin van Drakensteyn verklaarde koningin Juliana op 28 juni 1965 dat Beatrix ' keuze ' in menselijk opzicht een uitstekende keuze' is. ,,Ik kan u verzekeren: het is goed!''

Na de verloving werden de voorbereidingen van het huwelijk in gang gezet. De Tweede Kamer aanvaardde op 10 november 1965 een door de regering ingediend wetsontwerp tot het verlenen van toestemming aan de Prinses om met Claus von Amsberg in het huwelijk te treden. Het wetsontwerp passeerde op 8 december de Eerste Kamer. Twee dagen later verkreeg Claus von Amsberg bij wet het Nederlanderschap. 10 maart 1966 voltrok burgemeester Van Hall het huwelijk in het stadhuis van Amsterdam. De kerkelijke inzegening vond plaats in de Westerkerk door dominee H.J. Kater. De huwelijkspredicatie werd gehouden door dominee J.H. Sillevis Smitt. Claus von Amsberg ontving bij deze gelegenheid de titel Prins der Nederlanden en het predicaat Jonkheer van Amsberg.

Het Prinselijk paar nam zijn intrek in Kasteel Drakensteyn in de Lage Vuursche, waar de Prinses al sinds 1963 woonde. Uit het huwelijk van Prins Claus en Prinses Beatrix zijn drie zonen geboren: Willem-Alexander (1967), Johan Friso (1968) en Constantijn (1969).

Meteen na zijn komst in Nederland beijverde Prins Claus zich om zo snel mogelijk vertrouwd te raken met de Nederlandse taal en de Nederlandse samenleving in al haar geledingen. Samen besteedden de Prins en de Prinses veel tijd aan de opvoeding van hun kinderen. Ook maakten zij in deze periode oriëntatiereizen naar Suriname en de Nederlandse Antillen en brachten zij bezoeken aan vele andere landen en internationale organisaties. Een grote verandering in het leven van Prins Claus is de troonsafstand van Koningin Juliana en de inhuldiging van zijn vrouw Koningin Beatrix. De verhuizing die daarop volgt van Kasteel Drakensteyn naar paleis Huis ten Bosch. De opvang van de kinderen enz.

Tijdens het staatsbezoek aan Engeland, in november 1982, volgde er voor prins Claus een aangepast programma. Op 2 september was hij namelijk al een keer opgenomen in het Radboudziekenhuis in Nijmegen,, voor een algemeen onderzoek''; volgens de Rijksvoorlichtingsdienst was de prins oververmoeid. Veel Nederlanders dachten toen nog dat het straffe werk- en reistempo van de nieuwe vorstin en haar man de oorzaak was. Veel reden tot zorg scheen er daarom niet te zijn. Op Prinsjesdag zat de prins aan de zijde van zijn vrouw, die een Kamerdelegatie liet weten, dat er geen reden voor ongerustheid was. Dat bleek een illusie toen de prins twee weken later werd opgenomen in de universiteitskliniek Basel wegens ,, klachten van depressieve aard''. Hij werd behandeld door professor Kielholz, een specialist op het gebied van depressies. Daarmee begon een ziektegeschiedenis van precies twintig jaar, bijna de gehele periode dat Claus als prins-gemaal in functie was. De eerste depressieve periode duurde bijna twee jaar, door Claus ,, de ergste periode uit mijn leven'' genoemd. In juli 1984 werd hij genezen verklaard, en zo voelde de prins zich nog in maart 1991, bij het zilveren huwelijksjubileum. Maar zoals vroeger was het niet meer. ,,Het is niet zo dat je je voelt alsof het een geheelde beenbreuk was. Dit gaat veel dieper, de ervaring heeft invloed op je denken, je persoonlijkheid en je uitzicht op de toekomst. Je bent nooit meer dezelfde die je was voor de ziekte.''

De ziekte keerde bovendien terug, zodat de prins in 1991 opnieuw enige malen werd opgenomen.Claus bleek nu ook te lijden aan de ziekte van Parkinson. Door z'n stijve motoriek en verstarde gelaat was dat vermoeden al gewekt. In 1998 bleek hij te lijden aan kanker aan de prostaatklier. Er waren geen uitzaaiingen, maar de bestralingen ondermijnden de gezondheid van de prins. Hij kreeg last van darmen en nieren. Er werden stoma's aangebracht en in 2001 werd de niet meer functionerende linkernier verwijderd door een bevriende arts in Hamburg. Vervolgens verbleef de prins twee weken in het AMC in Amsterdam om de rechternier goed te laten functioneren.

16 december 2000: verloving van de jongste zoon Constantijn met Laurentien Brinckhorst
30 maart 2001: verloving oudste zoon Willem Alexander met Maxima Zorreguieta
Huwelijk Prins Constantijn en prinses Laurentien 17 en 19 mei 2001
2 februari 2002 huwelijk Prins Willem Alexander en prinses Maxima. Bruidsmeisjes zijn: Valeria Delger, Jeugdvriendin van Maxima. Juliana Guillermo, dochter van prinses Christina en dus een nicht van de prins. Theresa Baronin von der Recke, nichtje van Willem-Alexander en dochter van de jongste zus van prins Claus. Inés Zorreguieta, jongere zus van Maxima
Tussen zijn ziekenhuisopnames door maakt de prins de geboorte van zijn eerste kleindochter mee van Gravin Eloise (8 juni 2002), dochter van prins Constantijn en prinses Laurentien.

Foto's: KLIK 

Het laatste jaar van zijn leven bracht Claus voor een groot deel door in het ziekenhuis. Hartproblemen en longembolieën speelden hem parten. Het functioneren in het openbaar verliep bijzonder moeizaam. Zijn toespraak tijdens de uitreiking van de prins Clausprijzen in december 2001 mislukte en het huwelijk van Willem-Alexander en Maxima kon hij alleen dankzij grote wilskracht meemaken. Miljoenen televisiekijkers zagen hoe de prins bij wijze van groet zijn verstarde rechterhand uit het autoraampje stak. Het was zijn laatste optreden in het openbaar; zijn groet was achteraf gezien een afscheidsgroet. 6 oktober 2002 komt de prins te overlijden.(Met dank aan Anja )

Prins Bernhard - deel 2 thema Mannelijke echtgenoten van de Oranjes

Thema: 'Mannelijke echtgenoten van de Oranjes' In dit deel: prins Bernhard van lippe Biesterfeld, man van Koningin Juliana

Bernhard Leopold Frederik Everhard Julius Coert Karel Godfried Pieter, Prins zur Lippe Biesterfeld * Jena 29-06-1911 + Utrecht 01-12-2004 als zoon van Bernhard, Prins zur Lippe Biesterfeld (1872-1934) en Armgrad, Barones van Sierstorpff-Cramm (1883-1971) Zij trouwden 14 maart 1909 te Oelber Braunschweig.

Vader prins Bernhard was een broer van vorst Leopold IV zur Lippe, die hem en zijn zoons in 1916 de titel van Prins verleende. De vorst vond Barones Armgrad in eerste instantie te min voor zijn broer en weigerde hen de titel van prins te verlenen, zodat ze door het leven moesten als graaf en gravin van Lippe Biesterfeld. Hier kwam in 1916 een einde aan. De vorst verleende hen alsnog de prinsentitel en de vorst stond zelf als een van de peetgetuigen rondom de doopvont van prins Bernhard.
Armgrad trouwde eerst met graaf Bodo von Oenhausen en later in 1909 met Bernhard zur Lippe Biesterfeld senior (1872-1934). Prins Bernhard had nog een jongere broer Aschwin. Hij is * Jena 13-06-1914 +14-05-1988 x 11-09-1951 Simone Arnoux * 09-05-1915 en + 21-11-2001 Dit huwelijk bleef kinderloos, maar Simone was eerder getrouwd met Vollrath von Watzdorf van wie zij is gescheiden en met wie ze 2 zoons had: Stephan *1942 en Thilo * 1944. Stephan en Thilo zijn door prins Aschwin geadopteerd. Zowel prins Aschwin als prinses Simone waren op veel Koninklijke aangelegenheden aanwezig en waren naar verluidt zeer dierbaar voor hun nicht Koningin Beatrix. Nadat op 11 oktober 1969 prins Constantijn werd geboren, werd prins Aschwin een van diens peetvaders. Beide liggen begraven op begraafplaats Oud Eik en Duinen te Den Haag. In leven was prins Aschwin een kenner van Chinese kunst en conservator van het Metropolitan Museum in New York:

Na enige jaren privélessen te hebben gevolgd doorliep hij de kostschool en enkele jaren daarna ging hij naar het gymnasium te Berlijn waar hij in 1929 zijn diploma haalde. Na zijn universitaire rechtenstudies in München en Lausanne studeerde de prins in 1935 af in Berlijn. In datzelfde jaar ging hij werken bij Berlin NW-7, de bedrijfsspionagedienst van het chemiebedrijf IG Farben. Na een inwerkperiode werd hij in 1935 directiesecretaris bij de Parijse vestiging van dit bedrijf.

Bernhard’s jeugdjaren verliepen gemoedelijk op het landgoed van zijn ouders, Reckenwalde. Bernhard en zijn broer Aschwin logeren bij vrienden in Marokko, als hun vader tijdens een reisje met zijn vrouw naar Parijs wordt getroffen door een maagbloeding. In het ziekenhuis te Berlijn overlijdt hij op 19 juni 1934 .
Bernhard zou prinses Juliana in 1936 tijdens een skivakantie in het Duitse Garmisch-Partenkirchen hebben leren kennen, maar volgens sommige bronnen was de relatie echter al eerder beklonken, tijdens een geheime ontmoeting in Amsterdam.
Foto: klik

Kort na de ontmoeting in Garmisch-Partenkirchen maakten zij hun verloving bekend op 8 september 1936. Op 27 november 1936 verkreeg Prins Bernhard bij wet het Nederlanderschap. Zo'n 4 maanden later, op 7 januari 1937, trouwden ze in de Grote of Sint Jacobskerk te Den Haag. Bij zijn huwelijk werd zijn achternaam 'zur Lippe-Biesterfeld' gewijzigd in 'van Lippe-Biesterfeld' en kreeg hij het predikaat 'Zijne Koninklijke Hoogheid'.

Meer foto’s: klik

Arnim, prins zur Lippe is een van de bruidsjonkers bij het huwelijk van prins Bernhard en prinses Juliana. Maar wie is prins Arnim ?
Hij is geboren op 18 augustus 1924 en is een zoon uit het 2e huwelijk van vorst Leopold IV (broer van de vader van prins Bernhard). Hij wordt Hoofd van het Huis Lippe als Vorst Leopold IV komt te overlijden in 1949. Prins Bernhard heeft goede contacten met zijn neef. Prins Arnim trouwt op 29 maart 1953 met Traute Becker (12-02-1925) Hun enige zoon prins Stefan Leopold * 24 mei 1959 heeft op zijn beurt ook weer goede banden met het prinselijk paar. Als prins Stefan Leopold op 15 oktober 1994 trouwt met prinses Maria van Solms Laubach, zijn prinses Juliana en prins Bernhard de eregasten op hun huwelijk. Als hun eerste zoon wordt geboren op 9 september 1995 wordt hij vernoemd naar prins Bernhard (Bernhard-Leopold) en is de prins op 10 december 1995 wederom in Detmold om als peetoom klaar te staan voor de kleine prins. Vervolgens wordt op 8 april 1997 Heinrich geboren en op 12 oktober 1999 Wilhelm. Bij de doop van de kleine Wilhelm op 22 januari 2000 is prins Bernhard wederom eregast. Luise wordt geboren op 9 april 2001 en Mathilde op 7 september 2003.

Terug naar prins Bernhard; Na de huwelijksreis die duurde van 8 januari tot en met 14 april 1937 gaat het paar wonen op paleis Soestdijk. 14 april was er een feestelijke intocht in Baarn. De prins krijgt eind november een ernstig ongeluk. Op de rijksweg Amsterdam-Het Gooi kwam de auto in botsing met een vrachtwagen. De prins kwam er goed van af maar de auto was Total-loss. Het verhaal was dat de vrachtwagenchauffeur ten tijde van het ongeval onder invloed van alcohol zou zijn geweest. In de biografie van prins Bernard, die in 1962 uitkwam, werd de chauffeur met naam en toenaam genoemd door de schrijver van de biografie, Alden Hatch. De chauffeur verzocht om een onderzoek omdat hij niet schuldig was. Prins Bernhard liet een uitgebreid onderzoek houden en daaruit kwam naar voren dat de chauffeur ten onrechte in zijn goede naam was aangetast en daarom werden hij en zijn vrouw uitgenodigd op paleis Soestdijk.
Foto:klik

Meer dood dan levend werd hij opgenomen in het Amsterdamse Burgerziekenhuis. Daar constateerde men een gebarsten oogkas, een zware hersenschudding en enkele gebroken ribben, een gebroken nek en snijwonden. Niet zijn vrouw Juliana maar koningin Wilhelmina werd als eerste van het ongeluk op de hoogte gesteld. Juliana was al enkele maanden zwanger van haar eerste kind en men achtte het verstandig het slechte nieuws zo voorzichtig mogelijk te brengen. Wilhelmina en haar dochter namen zelf ook intrek in een kamer in het Burgerziekenhuis. Dit voedde onder de bevolking de gedachte dat het wel heel slecht ging met de prins. Bernhard herstelde echter sneller dan de artsen voor mogelijk hielden. Nog voor de jaarwisseling mocht hij naar huis om de geboorte van zijn eerste kind af te wachten. Het ongeluk in Diemen zou de prins echter het grootste deel van zijn leven achtervolgen. Sinds het voorval kampte hij met ernstige rugpijnen. Pas in de jaren vijftig ontdekten de artsen dat ook enkele nekwervels als gevolg van de klap waren beschadigd.

31 januari 1938 geboorte van hun eerste dochter Beatrix die op 12 mei 1938 wordt gedoopt in de Haagse Grote Kerk door dominee Welter met als peetgetuigen Koning Leopold III van België, gravin Alice van Athlone, tante van prinses Juliana, prins Adolf van Mecklenburg, de enige nog levende broer van prins Hendrik.
5 augustus 1939 wordt prinses Irene geboren. Zij wordt gedoopt in de kapel van Buckingham Palace te Londen op 31 mei 1940 met als peetouders o.a. Koningin Elisabeth van Engeland.
19 januari 1943 wordt prinses Margriet geboren in Canada en zij wordt gedoopt op 29 juni1943 in de St. Andrews Church te Ottawa met als peetgetuigen de Nederlandse Koopvaardij, de graaf van Athlone, president Roosevelt( zelf niet aanwezig, maar wel zijn zaakgelastigde Lewis Clark) en Martine Roëll.
18 februari 1947 geboorte van prinses Maria Christina (Marijke)en zij wordt gedoopt in de Utrechtse Domkerk op 9 oktober 1947 met als peetgetuigen o.a. Groothertogin Charlotte van Luxemburg.

Prins Bernhard heeft een rijk medisch verleden. Alles bij elkaar bracht hij drie jaar van zijn leven door in het ziekenhuis. Als middelbare scholier balanceerde hij op het randje van de dood tijdens een longontsteking. Eind 1937 was hij betrokken bij een ernstig auto-ongeluk, waarna hij vele weken in het ziekenhuis verbleef. Maar vooral de laatste jaren was de Prins vaak in het ziekenhuis. In november 1994 traden ernstige complicaties op na de operatieve verwijdering van een kwaadaardige tumor aan zijn dikke darm. De Prins kreeg een shocklong en moest kunstmatig worden beademd. Voor zijn leven werd gevreesd, maar in maart 1995 keerde hij na vier maanden terug op Soestdijk. Hij bleek weer in staat, met grote precisie'' de golfbal in een geïmproviseerde hole te slaan.

Nadien volgden vele kwalen. Wegens een trage en onregelmatige hartslag kreeg de Prins in september 1995 een pacemaker. In 1996 werd hij aan staar geopereerd, eerst aan zijn rechter-, later aan zijn linkeroog. In 1998 liet het netvlies van het linkeroog los en was een operatie noodzakelijk. Vlak daarna liet het netvlies weer los en grepen de chirurgen opnieuw in. In mei 1999 werd de Prins geopereerd aan een vernauwing van de luchtpijp. Er werd een buisje geplaatst, dat vier maanden later vervangen moest worden door een ander buisje. In mei 2000 lag de prins op sterven door een 'neurologische complicatie' en ernstige ademhalingsmoeilijkheden na een chirurgische ingreep. Achteraf bleken de problemen veroorzaakt door een ingeslikte brug. Eind 2000 werd een tumor van zijn borst verwijderd.

7 januari 1962 zijn Koningin en Prins 25 jaar getrouwd. Foto: klik
29 april 1964 volgt het huwelijk van dochter Irene met prins Carel Hugo van Bourbon Parma.
28 juni 1965 en 10 maart 1965: de verloving van prinses Beatrix met Claus von Amsberg en prinses Margriet met Pieter van Vollenhoven.
10 maart 1966 huwelijk van Beatrix en Claus, 10 januari 1967 huwelijk van Margriet en Pieter.
27 april 1967 het eerste kleinkind is er: Willem Alexander en zo volgen er nog veel meer.

Dan was er de Lockheed-affaire, waarbij de prins er van werd beschuldigd zich te hebben laten omkopen. Als gevolg hiervan moest hij zijn bevoegdheden op militair terrein inleveren en mocht hij geen uniform meer dragen. Voor deze prins was dit een zware straf. Foto krantenkoppen: klik

30 april 1980: troonsafstand Koningin Juliana en inhuldiging Koningin Beatrix.
29 juni 1981 viert prins Bernhard zijn 70e verjaardag. Als in 1985 zijn oudste kleinzoon Willem Alexander zijn vliegbrevet haalt is prins Bernhard daar als trotse grootvader bij aanwezig.
2 februari 2002 aanwezig bij het huwelijk van de oudste kleinzoon Willem Alexander met Maxima , foto: klik 
En dan komen de achterkleinkinderen: Anna van Lippe Biesterfeld van Vollenhoven 15-04-2001, Isabella van Vollenhoven 14 mei 2002, 8 juni 2002 Gravin Eloise, 22 oktober 2002 Lucas van Lippe Biesterveld van Vollenhoven, prinses Amalia 07-12-2003, Samuel van Vollenhoven 25-05-2004, Graaf Claus Casimir 21-03-2004( een dag na het overlijden van zijn vrouw)
15 december 2002 is Prins Bernhard als trotste grootvader bij de doop van zijn achterkleindochter Gravin Eloise.

Foto's: Klik

20 maart 2004 komt zijn vrouw Juliana te overlijden. De prinses overleed aan de gevolgen van een longontsteking. Prinses Juliana is in het bijzijn van prins Bernhard en haar dochters Beatrix, Irene en Margriet overleden. Prinses Christina arriveerde later.

Prins Bernhard aanwezig bij de uitvaart van zijn vrouw in de Nieuwe Kerk te Delft. Foto's: Klik 

Woensdag 13 oktober 2004 meldt de RVD dat prins Bernhard kortademig is, sinds zijn terugkeer uit Porto Ercolo begin september en dat hij bij regelmaat in het ziekenhuis is voor controle. Volgens de RVD is er geen sprake van een plotselinge verslechterde gezondheid van de prins. De woordvoeder benadrukt dat kortademigheid bij iemand van 93 jaar niets bijzonders is. Woensdag 27 oktober meldt de RVD dat de prins vocht heeft in zijn borstholte en zal hiervoor een poliklinische behandeling voor ondergaan.

30 november gaat Koningin Beatrix aan het eind van de middag naar paleis Soestdijk en blijft daar tot 21.30 uur. Prins Willem Alexander en prinses Maxima verlaten het paleis ruim een uur later. Ook prins Pieter Christiaan en prins Maurits bezochten hun grootvader. Woensdag 1 december komen zijn dochters Irene en Margriet rond 10.00 uur aan op paleis Soestdijk en rond het middaguur komt ook prins Willem Alexander nog even op bezoek.Koningin Beatrix, Prins Willem Alexander, Prinses Maxima, Prins Friso, Prinses Mabel, Prins Constantijn en Prinses Laurentien zijn aanwezig bij de uitreiking van de Prins claus Prijzen, als Koningin Beatrix tijdens dit evenement te horen krijgt dat haar vader is opgenomen in het Universitair Medisch Centrum Utrecht. Het overlijden van de Prins rond 19.00 uur kwam ook voor zijn familie toch nog zeer onverwachts. Op de dag van zijn overlijden was de Koninklijke Familie nog gezamenlijk bij de uitreiking van de Prins Claus Prijzen in het Paleis op de Dam. Ja, de Koningin maakte er zelfs een dansje en dit tot grote hilariteit van de aanwezige gasten.

Rondom 21.30 uur diezelfde avond onderbraken alle Nederlandse Tv-stations hun reguliere uitzendingen voor een extra Nieuwsuitzending. Toen werd officieel bekend gemaakt dat Prins Bernhard overleden was. Hoewel we wisten dat de Prins al enige tijd ernstig ziek was, kwam deze mededeling voor ons toch nog onverwachts. Het stoffelijk overschot van Prins Bernhard werd rond 21.15 uur teruggebracht naar Paleis Soestdijk waar ook de Koninklijke familie zich had verzameld. Daar zal hij blijven tot en met zondag 5 december zodat de familie in alle rust afscheid van hun vader en grootvader kan nemen. Zondag 5 december, wordt het lichaam van de Prins overgebracht van Soestdijk naar Paleis Noordeinde in Den Haag, waar hij werd opgebaard.

Enkele minuten vóór twaalf uur was het zover. Het lichaam van de Prins werd naar buiten gedragen. Tijdens een diepe stilte weerklonk het heldere geluid van jachthoorns, het was het geluid wat het "einde van de Jacht" aangaf. Inderdaad zijn jacht was na 93 jaar tot een eeuwige einde gekomen.

Zaterdag 11 december 2004 is de Uitvaart van prins Bernhard. Zijn laatste tocht van paleis Noordeinde naar Delft. De 4 kleinzonen die de naam Bernhard dragen volgen de stoet via Rijswijk naar Delft , prins Johan Friso, Prins Bernhard, prins Jaime en Bernardo Guillermo. Foto's: klik 

(Met dank aan Anja van der Steen)

Hertog Hendrik van Mecklenburg-Schwerin

Thema: De mannelijke echtgenoten van de Oranjes.
In dit deel: Hertog Hendrik van Mecklenburg-Schwerin, man van koningin Wilhelmina

Hertog Hendrik is een zoon van Groothertog Frederik Frans II (* 28-02-1823 + 15-04-1883) en zijn 3e vrouw Prinses Maria van Schwarzburg-Rudolstadt ( *29-01-1850 + 22-04-1922) Zij trouwden in 1868.

Kinderen van de Groothertog bij zijn 1e vrouw Augusta van Reuss (1822-1862):
1) Fredrik Frans III (1851-1896), Groothertog van Mecklenburg-Schwerin
2) Paul Fredrik (1852-1923) getrouwd met Marie zu Windisch-Graetz. Wegens zijn huwelijk met een katholieke prinses verloor hertog Paul voor zichzelf en zijn nakomelingen het recht op de troon van Mecklenburg-Schwerin.
3) Alexandrine (1854-1920) getrouwd met Vladimir, zoon van Tsaar Alexander II
4) Nicolaas (1855-1856)
5) Johan Albrecht (1857-1920) getrouwd met Elisabeth van Saksen Weimar Eisenach
6) Alexander (1859-1859)
Bij zijn 2e vrouw Anna van Hessen Darmstadt (1843-1865) krijgt hij 1 dochter: Anna Mathilde (1865-1882)
Bij zijn 3e vrouw Maria van Schwarxzburg-Rudolstadt:
1) Elisabeth (1869-1955) getrouwd met Frederik August van Oldenburg
2) Frederik (1871-1897)
3) Adolf Frederik (1873-1969) getrouwd met Victoria van Reuss

Frederik Frans, de vader van prins Hendrik groeide op aan het hof van zijn overgrootvader Frederik Frans I. Na de troonsbestijging van zijn vader Groothertog Paul ging hij studeren zowel in Dresden als in Bonn.

Toen Frederik Frans II vernam dat zijn vader op sterven lag vertrok hij direct naar Mecklenburg en na zijn dood op 7 maart 1842 besteeg hij de troon op 19 jarige leeftijd en slecht voorbereid. Hij ging wonen op slot Schwerin en daar werden zijn kinderen geboren die ook daar opgroeiden. Groothertog Frederik Frans II besteedde veel aandacht aan de bouw en restauratie van kerken en scholen, alsmede aan liefdadigheid. Toen Hendrik 7 jaar oud was overleed zijn vader. Hendrik en zijn broers Frederik en Adolf de kleine prinsen genoemd, ter onderscheiding van de veel oudere kinderen uit hun vaders eerste huwelijk. De oudste halfbroer van prins Hendrik Frederik Frans III volgde zijn vader op als Groothertog.

De prinsen Hendrik, Frederik en Adolf gingen studeren aan het Vitzthum gymnasium van Dresden en namen vervolgens dienst in het gardenregiment Kurassiers. Hierna maakte Hertog Hendrik reizen naar o.a. Griekenland, Brits-Indië en Ceylon. In zijn daaropvolgende militaire carrière verkreeg Hendrik de rang van eerste Luitenant bij het gardebataljon jagers in Potsdam. In 1897 keerde Hendrik, buiten zijn normaal verlof om, tot 2 x toe terug naar Mecklenburg voor een sterfgeval. (zijn oudste halfbroer Groothertog Frederik Frans III overleed op 10 april en zijn broer Frederik verdronk op 22 september tijdens een vlootmanoeuvre). Ondanks dat prins Hendrik opgeklommen was tot rang van kapitein was een militaire loopbaan niets voor Hendrik. In de nazomer van 1899 werd hij aangesteld om de staatsrechtelijke zaken van zijn geboorteland bij te houden. Hij werd te werk gesteld op het ministerie van financiën aan de Schlosstrasse in Schwerin. Hij vestigde zich in het buitenverblijf Green House, dat was bewoond door zijn grootmoeder, groothertogin Alexandra en dat zich bevindt in het park van slot Schwerin.

Maar ook op het ministerie voelde hij zich niet bepaald op zijn gemak. Veel meer voelde hij zich thuis te midden van de uitgestrekte bossen en landerijen. Gretig leerde hij daarom ook het vak van boswachter van zijn goede vriend, Wilhelm von Amsberg (1856-1929), de grootvader van onze Prins Claus. Deze was opperhoutvester bij de Groothertogelijke familie. De jonge hertog, die zich gelukkig voelde in zijn buitenverblijf Green House, leek zijn toekomst te hebben bepaald. Niemand had zelfs maar het vermoeden dat hij ooit zijn geboorteland zou verlaten. Maar zijn moeder Groothertogin Marie, bevriend met de Nederlandse Koningin-moeder Emma, hadden achter de schermen andere plannen voor prins Hendrik. Beide waren het er roerend mee eens dat Hendrik en Wilhelmina een ideaal echtpaar zouden vormen. Of de jongelui bij elkaar paste was op dat moment helemaal niet aan de orde.

Emma’s verkenning van de Duitse huwelijksmarkt resulteerde op 4 mei 1900 in een vierweeks verblijf in het Thüringse Schwarzburg om te bekomen van de feestelijkheden in Arolsen bij gelegenheid van het huwelijk van Emma's jongste zuster. Er werd gekozen voor een hotel met prachtig uitzicht op het familieslot van de groothertoginweduwe Marie van Mecklenburg - Schwerin. Logisch dat één van haar zoons, de 24-jarige Hendrik hertog van Mecklenburg, zijn opwachting kwam maken bij de hoge toeristen. Ondanks alles werden ze verliefd op elkaar en op 16 oktober 1900 wordt de verloving bekendgemaakt vanuit paleis Het Loo te Apeldoorn.

Het huwelijk tussen Hendrik en Wilhelmina was gearrangeerd, maar desondanks koesterden de echtelieden een zekere genegenheid voor elkaar. De voorbereidingen van het huwelijk, dat plaatsvond in Den Haag op 7 februari 1901 werden overschaduwd door de dood van haar oom - de enige nog levende oom van Wilhelmina aan vaders zijde - groothertog Karel Alexander van Saksen Weimar Eisenach (5 januari 1901) en van de Britse koningin Victoria (22 januari 1901). Hierdoor konden verschillende genodigden, onder wie koning Willem II van Wurtemberg en zijn gemalin Charlotte , groothertog Adolf van Luxemburg, groothertog Frederik August van Oldenburg en hertog Karel Eduard van Saksen Coburg and Gotha, de plechtigheid niet bijwonen. Wel aanwezig waren onder anderen: Hendriks neef groothertog Frederik Frans IV van Mecklenburg-Schwerin, tevens getuige van prins Hendrik. Vorst Frederik van Waldeck Pyrmont ook getuigen voor het echtpaar, vorst Gunther van Schwarzburg-Rudolstadt, vorst Wilhelm van Wied, vorst Alexis van Bentheim Steinfurst, prins Albert van Pruisen en de Russische grootvorsten Vladimir en Boris.

Het vroor die dag (7 februari 1901), maar er waren duizenden belangstellenden op straat. Het burgerlijk huwelijk werd om half twaalf in de witte zaal van paleis Noordeinde in Den Haag voltrokken door Minister van Justitie Cort van der Linden.

Daarna reed het paar in de Gouden Koets naar de Grote Kerk, waar dominee Van der Flier de kerkelijke inzegening voltrok.

Na de Kerkelijke inzegening gaat het paar met de familie en genodigden terug naar Paleis Noordeinde voor een galadejeuner met maar liefst 7 gangen. Na het dejeuner wordt het bruidspaar vanaf het balkon van paleis Noordeinde uitgewuifd. De wittebroodsweken brengt het paar door in Paleis Het Loo. Het paar geniet van de natuur en de rijtoeren op de Veluwe.

Op 5 maart keren ze terug naar Den Haag, want de plicht roept volgens de Koningin.. Omdat Wilhelmina het Huis Oranje-Nassau hoger achtte dan het Huis Mecklenburg bepaalde zij bij Koninklijk Besluit dat haar nazaten de titel Prins(es) van Oranje Nassau zouden voeren vóór die van Hertog(in) van Mecklenburg. Hendrik ontving door het huwelijk de titel Prins der Nederlanden met het predicaat Koninklijk Hoogheid, niet echter de door de Mecklenburgers aanvankelijk geëiste titel Prins van Oranje.Koningin Wilhelmina en prins Hendrik kiezen paleis Het Loo als zomerresidentie. Bij deze keuze zal zonder twijfel Hendriks voorkeur voor een bosrijke omgeving met jachtmogelijkheden een rol hebben gespeeld. Voor Wilhelmina was Het Loo “haar dierbaarste plek op aarde”, zoals zij vele malen zei. Paleis Noordeinde werd gekozen als winterverblijf. Een van de eerste dingen waarmee het paar zich bezig hielden na hun huwelijk was de restauratie van het Oude Loo. Ze genoten tussen het regeren door van elkaars aanwezigheid. Niets wees er nog op dat dit huwelijk op een catastrofe zou uitlopen. Wilhelmina opgegroeid in een strak harnas van protocol, genoot van de onbevangen Hendrik. Echter na de vele miskramen die ze samen niet meer konden verwerken, kwam het paar steeds verder uit elkaar te staan.

In 1907 vindt er een scheepsramp plaats bij Hoek van Holland. Prins Hendrik gaat aan boord van het schip om zoveel mogelijk schipbreukelingen te redden. Hiermee oogst hij veel waardering.
30 april 1909 wordt dan uiteindelijk een dochter en troonopvolgster geboren op paleis Noordeinde: Juliana Louise Emma Maria Wilhelmina. Juliana naar Juliana van Stolberg, Louise naar Louise de Coligny (4e vrouw van Willem van Oranje), Emma naar haar oma van moederszijde, Maria naar haar oma van vaderszijde en Wilhelmina naar haar eigen moeder.

Prinses Juliana wordt gedoopt in de Haagse Willemskerk op 5 juni 1909 door hofpredikant ds. J.H. Gerretsen. Onder de aanwezigen zijn Koningin-moeder Emma de moeder van prins Hendrik, Groothertogin weduwe Marie en de hoogbejaarde grootmoeder van prins Hendrik, de hertogin van Schwarsburg-Rudolstadt, zijn broer Hertog Adolf van Mecklenburg-Schwerin en diverse leden van de familie van Waldeck-Pyrmont. Vanaf het paleis Noordeinde in Den Haag vertrekt de stoet, met de Gouden Koets voorop en op afstand gevolgd door koetsen met de blijde ouders, koningin Wilhelmina en prins Hendrik, en een lange rits van gasten. In de Gouden Koets zit mevrouw A.H. Groeninx van Zoelen, dame du palais, met in haar armen de kleine Juliana. Koningin Wilhelmina houdt haar dochtertje zelf ten doop.

De prinses krijgt zowel aandacht van haar vader als van haar moeder. Alleen het huwelijk is niet meer zo best tussen Wilhelmina en Hendrik. Op 7 februari 1926 wordt het zilver huwelijksfeest van Koningin en Prins gevierd op paleis Het Loo te Apeldoorn.

Ook had de prins diverse bastaardkinderen (zie thema: Bastaardkinderen )

Op 28 juni 1934, een dag nadat hij de begrafenis van zijn vriend Baron van Hardenbroek had bijgewoond, was hij goed gehumeurd al vroeg aanwezig op het hoofdkantoor van het Rode Kruis aan de Prinsessengracht in Den Haag. Op deze 28e juni werd de prins een paar minuten voor 10.00 uur getroffen door een hartaanval. Doktoren werden onmiddellijk gealarmeerd en ook Koningin Wilhelmina werd gewaarschuwd. De prins werd verpleegd in het Rode Kruis gebouw en hij werd aan het eind van de middag per ambulance vervoerd naar paleis Noordeinde. Prins Hendrik leek te herstellen, maar dit herstel bleek van korte duur te zijn, want enkele dagen later op 3 juli, kort nadat hij de lunch had genuttigd trof hem een tweede hartaanval die dodelijk bleek te zijn. Uiteraard werd de Koningin op de hoogte gebracht, die voor een lunch met de hoffunctionaris van de in maart overleden Koningin-moeder Emma in het paleis aan de Lange Voorhout verbleef. “Ook Hendrik had graag die laatste maaltijd in het huis van mijn moeder meegemaakt”, schreef Wilhelmina in haar memoires. “Hij had zoveel goede herinneringen aan moeder en aan haar huis. Het was een teleurstelling voor hem dat dit niet mogelijk was”.

Nog de avond van het overlijden van de prins verscheen een Buitengewone Staatscourant die een enkele mededeling bevatte: "Het heeft God behaagd, Mijn beminden Echtgenoot tot Zich te nemen. Hij is hedenmiddag zacht en kalm plotseling ontslapen. Met groote droefheid geef ik daarvan kennis. Ik ben overtuigd, dat allen deelen in Mijn smart en die van Mijne Dochter. Wilhelmina".

Overeenkomstig de visie van Wilhelmina en Hendrik op "dood en Leven", regelde Wilhelmina zelf de gang van de uitvaartdienst: "Mijn man en ik hadden reeds lang voor zijn heengaan herhaaldelijk samen gesproken over de betekenis van het sterven en over het daaropvolgende eeuwige leven. Wij hadden beiden de geloofszekerheid, dat de dood de ingang tot het Leven is en elkaar daarom beloofd, dat onze begrafenis geheel in het wit zou geschieden. Dienovereenkomstig werd dan ook nu gehandeld." De dood was voor Hendrik dus een overgang naar de eeuwigheid en deze overgang gaf reden tot vreugde, geen verdriet. De rouwkleur zou daarom ook wit moeten zijn in plaats van het gebruikelijke zwart. In het land heerste grote verslagenheid. Enkele maanden eerder was de hoogbejaarde Emma overleden, nu was het de geliefde prins Hendrik die bovendien veel te jong stierf. Bijna overal verschenen lovende woorden over de prins.

Hendrik’s enige broer, hertog Adolf Frederik van Mecklenburg-Schwerin (1873-1969) arriveerde nog diezelfde avond in Den Haag, opgewacht door talrijke nieuwsgierige Hagenaars, die door de avondbladen van zijn komst in kennis waren gesteld, werd de hertog even na 23.00 uur op het staatspoor verwelkomd door de burgemeester van Den Haag, mr. De Monchy en de adjudant van de prins Jonkheer Laman Trip. Na de ontvangst reed het gezelschap naar paleis Noordeinde, waar de hertog werd ontvangen door Koningin Wilhelmina en Prinses Juliana. De prinses was in de middag gearriveerd in Nederland; zij verbleef in Londen, toen haar vader plotseling overleed. De koningin, de prinses en de hertog verbleven enige tijd in de sterfkamer van de prins.

Prins Hendrik wordt opgebaard in de kapel van paleis Noordeinde en talrijke bloemstukken en grafkransen werden bij het paleis afgeleverd. Op dinsdag 10 juli wordt er in de Grote Kerk te Den Haag een rouwdienst gehouden. Woensdag 11 juli: de uitvaartplechtigheid in de Nieuwe Kerk te Delft. Aanwezig waren hertog Adolf Frederik van Mecklenburg, de erfgroothertog van Oldenburg, prins Karel van België, de graaf van Athlone, prins Felix van Luxemburg, de vorst van Wied, de vorst van Bentheim en Steinfurst.

Kort na de begrafenis vertrokken Wilhelmina en Juliana voor een zestal weken naar Noorwegen, om daar tot rust te komen en te herstellen. Er is weinig bekend over eventuele bezoeken van leden van de Koninklijke familie aan de Koninklijke grafkelder, maar van Juliana wordt gezegd dat ze jarenlang op de verjaardag van haar vader een bezoek bracht aan de grafkelder. Het bevestigt de bijzondere band die zij had met haar vader.

© Royalfanvivian