Vol goede moed wisselde ik snel van batterijen, maar dat hielp niks.. alle foto’s werden ‘omgezet’ in witte vlakken. Ondanks de frustratie, probeerde ik rustig en vrolijk te blijven want daar kwam Prinses Máxima! Liepen de andere Prinsen en Prinsessen al op korte afstand langs, Máxima helemaal.. ze gaf een hand en een compliment over de oranje parelketting en armbanden, oranje rozet met kroon“Wat een leuke attributen!” aldus Máxima.
Toen ze verder liep begon de eerste traan in m’n oog te prikken, want wat hád ik graag de 5 close-ups die ik van Máxima had gemaakt, ook willen hébben! Alles was wit, wit, wit.. Ook met de van Vollenhovens die volgden lukt het geen een keer om nog een foto te maken. Mijn humeur was compleet omgeslagen en ik wilde ter plekke ‘dat stomme ding’ kapot gooien, keek helaas dus niet meer met 100% aandacht naar Prins Bernhard, Prinses Annette, Prins Floris, Prinses Aimée , Prins Pieter-Christiaan en Prinses Anita die op het moment van mijn gemopper voorbij liepen
…totdat Pieter-Christiaan ineens nog omkeek, en m’n hand pakte.. Vanaf toen besefte ik dat foto’s maken met een camera slechts het bewijs zijn om aan iedereen te laten zien hóe goed je de Koninklijke familie hebt gezien.
De beelden die ik ‘vastgelegd’ heb in m’n hoofd zijn wél gelukt, en kunnen nooit meer gewist worden…
- Eind mei bij de uitreiking van de Four Freedom Awards in Middelburg krijgt m’n camera nog één kans (want hij bleek het bij thuis komst ineens weer wel te doen) om te bewijzen dat hij behalve katten ook Koninklijke personen kan fotograferen.


